
Maandag 15 maart 2004,
Ahoi beste Peutermaten!
9 uur boilies draaien, inpakken en invriezen...... 15 uur op pad om 14kg Roloboilies, 3kg Blue Curacao en 3kg Martin SB Peach-ballen de majem in te katapulten (AUW), 42 uur naar een bos hengels zitten staren.... Waarvoor? Wel, hiervoor:
Door velen werden Archie en ik voor gek verklaard.... Het water is te koud! De wind is slecht, je voert te veel, je voert te weinig, je mist VIS-tv.... Allemaal misschien waar, maar voor mij niet zo belangrijk! Ik geloof maar in één theorie en die luidt: Je zal pas een vis vangen als je haak in het water ligt. PUNT! Hehehe, en zo (allemaal tegelijk..........) geschiedde het... Vrijdagochtend toog ik alenig of eigenlijk zonder Archie (moest werken..) richting de kneiterplek, gelukkig wel bijgestaan door vriend At die me met het slepen hielp.... Om 13.00 uur lagen de hengels scherp en kon het grote wachten van deze online-Kneitersessie beginnen.

Het loopje................................ Het wachten.............................. De zuurkool
Terwijl Ernst verwoed nieuwtjes in het Gastboek typte kwam om 18.00 uur Archie aan en zette snel zijn tentje op terwijl ik zijn hengels optuigde en van boilies voorzag..... De avond viel en de BBQ werd opgestookt, tralalala, met een klein slokje vierden we het bestaan.... HIK! De nacht zat vol met regen en gelukkig hoefde er niet geplast te worden.... Ook niet gedrild, dat was alweer een stuk minder plesant maar not getreurd, nog 30 uur voor de boeg. Toen ik om 6.00 uur de zak uitkroop en de tent openritste vloog er pardoes een verward vogeltje tegen een lijn waardoor mijn rechterhengel bijna uit de pod knalde.... Mijn hartslag ging van 54 naar 170 in 0,02 seconden en ik was wakker...
De hele dag was het lekker rielekst en we rommelden een beetje in de rondte... Archie deed een poging met zijn feederstok en ik besloot een Roloboilie van het formaat pingpongbal aan de rechterstok te knopen... een goud idee naar later bleek! Ondertussen kwam mevrouw Ernst een pan met zuurkool brengen......
ANEKDOTE: Mevrouw Ernst brengt een pannetje zuurkool. Op het moment dat de Peuter het aanneemt komt er een man aangehobbeld in een rolstoel. Hij vraagt of ik de vis aan het verkopen ben.... "Neuh, pannetje zuurkool scoren", dien ik hem van repliek. "Wat! De hele dag op je kont zitten, naar het water kijken en dan ook nog gevoerd worden"? schiet hij uit zijn slof! Hehehe..... Het enige wat in mij opkwam was hem te vragen wie er nu eigenlijk hier de hele dag op zijn kont zit................. Hij nam het sportief op.... ;))
Afijn, even later was daar
EDHUNTER Maarten met zijn Annika. Ze wisten waar wij zaten en kwamen even een flesje wijn brengen (Lekker hoor!). We filosofeerden over dikke kneiters en bespraken onbewezen theorieën. Toen kwam ook Ernst langs voor een bakkie en het werd echt gezellig.... En toen, ja toen, toen gebeurde het, ja, het gebeurde, hehehe, OOOOOO! Wat gebeurde het lekker!!!!

De dril was kort doch krachtig... (foto EHM)
Even dacht ik een brasem aanbeet te registreren maar ik herinnerde me die enorme boilie.... de Knucklehead begon roggelend te piepen en terwijl ik me richting stok spoedde hoorde ik achter me zeggen "Kan ik eindelijk de Peuteraar eens in actie zien"..... Soepel werd de haak gezet en iets logs aan de andere kant begon zigzaggend naar de kant te zwemmen.... DAMN! De vis zwom twee keer om de lijn van mijn andere hengel en EHM assisteerde door kundig die hengel hoog te houden zodat ik verder kon drillen. Als altijd was Archie erg handig met het net en binnen een minuutje of 5 lag daar de eerste karper van 2004 op de KOMO-onthaakmat!

Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk........

13250 gram bij 84cm pure schoonheid!
Je kan begrijpen dat ik zeer blij was.... Even stond ik te dansen alvorens mijn waardigheid te hervinden... Ernst fietste snel huiswaarts om de vangst in het Gastboek te zetten. Het was inmiddels donker en Archie en ik waren weer alleen, in opperbeste stemming en met een buitengewoon goed gevoel voor de nacht. We maakte een piepklein (zeer beschaafd hoor) vuurtje in de barbecue en dronken de tweede helft van de fles leeg.... Het werd stil en het bleef stil!
De volgende ochtend werd ik wakker met de zon en maakte ik even een ochtendwandelingetje. Bij een in het water gevallen boom zag ik een knappe snoek liggen zonnebaden. Meteen terug naar Archie die een mierzoete pop-up in de ondiepte tegen de rietkraag aanplompte... Helaas zonder resultaat. Het weer betrok en om 14.00 begonnen we maar in te pakken. Het was mooi geweest! Ik ben gelukkig, wat een mooie vis, wat een heerlijk weekend. De kop is er af, nog 29 te gaan, hehehehehehe!

En het feest is weer voorbij...
Onze speciale dank gaat uit naar At, Ernst, mevrouw Ernst, Reporter, Ole, Juan, EHM en Annika, Be-a-fish, TFC en aan al die mensen die ons avonturen de afgelopen 10 dagen hebben gevolgd! Toppie!
