At en ik hadden al snel in de gaten dat het met snoeken niets werd en dus werden de boilie-stokken opgetuigd en de gracht in geplempt. De eerste anderhalfuur geen enkele piep... tot 22.29..... Er begon wat te gillen en At sprong op en treuzelde richting zijn rodpod. Een karper had zich in zijn boilie vergist en peerde em met een bloedvaart de lelies in. Met kunst- en vliegwerk wist de Treuzelaar een vastloper te voorkomen en na 5 minuten kon de vis geschept worden:
Niet zo'n joeperd als we ze eerder dit jaar vingen maar toch een mooie vis. Meteen na deze vangst werden we bijkans (wat een woord...) opgevreten door de muggen en dus werd het sein "wegwezen hiero" gegeven.
Het was leukig.... Wel jammer voor de Peuteraar dat hij visloos bleef.....boehoehoe.....
Na het vangen van de snoek om 21.50 (zie het visverslag van 21 juni 2003) was het om 22.10 de beurt aan de Treuzelaar. Een toch wel erg harde aanbeet op zijn rechterstok deed hem opspringen. Met beleid werd de haak gezet. Een mooie plons aan de andere kant van de trekvaaart tot gevolg hebbende... En toen.... Niets.... SJIT!! At keek vertwijfeld naar het water en draaide binnen, uitgespuugd... De rig werd geinspecteerd en wat bleek? De haak gebroken!!!! Dit is nu al de tweede keer!!! We gaan dus vandaag even naar Solica om te jammeren, dit is mooi klote!!!
Nadat At weer klaar was met het optuigen van zijn spulletje en ingelegd had was het om 22.37 mijn beurt... Wederom een run, niezo hard maar wel aanhoudend! De vis dook onmiddellijk de blędden in maar ik was vastbesloten dat niet toe te staan. Met enig geweld sleurde ik de vis eruit en binnen 2 minuten werd het net om schubbenlijfje geplaatst...:
Ja, leuk hoor zo'n karper(tje)! Okee, ik mag eigenlijk niet klagen, want vis is vis, maar hier zit ik niet voor.... De trouwe lezers weten dat ik voor 30 karpers ga dit jaar van een gemiddeld gewicht van 15 pond dus dit "harinkie" van 8 pond trekt dat gemiddelde een beetje omlaag...
Overigens werd deze vis gevangen aan dezelfde Pop-up boilie als die 16 ponder van 18 juni. Dezelfde boilie dus, niet dezelfde soort maar fysiek dezelfde... Dat het maar effe duidelijk is.... hehehe
Nog maar even doorgehengeld tot een uurtje of 01.00 en toen waren we koud..... See you later....
Gisteren kreeg ik de kans om de statistieken weer eens op te schroeven. Na het werk eerst even langs Solica voor een bak koffie en wat wijze raad. Juan adviseerde mij om het eens met een ander soort rig te proberen... Een pop-up rig met handige elastiekjes en meersoortige hoogstaande vistechnieken! Ach ja, ik zeg altijd maar: "Raak geschoten, nooit mis". Dus proberen maar, kreeg de rig kado alsmede een pop-up tutti-frutti boilie....
Om 19.30 stond de Treuzelaar voor de deur en kon het visfeest beginnen. De boilies plompte lekker de gracht in en, volgens At's logboekje...hehehe, schonken we om 20.21 de koffie in....hehehe
De oude heer Kleinsmit kwam nog even buurten maar deze keer reageerde de karpers niet op hem... Om 21.50 beet een geschubde jongen op mijn normale boilie en kon een heftig drilletje beginnen. Het formaat was niet enorm maar een power dat er in het beestje zat! Een 12 ponder bij 74 cm. Met een stijve bovenlip..... de reincarnatie van Humphrey Bogart misschien??? Een drieluik: van voren, opzij en weer de plomp in!
Een mooie start dus! We liepen een beetje te klooien ondertussen met de paraplu want het dreigde te gaan regenen. Tot ik om 22.50 weer een run kreeg! Nu op de pop-up stok!! YES!!! De haak was snel gezet. De vis, duidelijk sterker dan de eerste dook echter meteen een veld met pompen-blędden in!!! Twee seconden later zat de vis zo vast als een huis!! SJIT!! Hij kwam nog even los maar toen leek het afgelopen te zijn.... Ik stond op het punt om de vaart in te duiken want ik wilde niet nog een keer een vis met een haak in de bek laten rondzwemmen. Samen met At begon ik een losvast-beleid uit te voeren teneinde de stengels van de lelies door te snijden met de lijn! En zowaar! Na dik 10 minuten begon het te kolken...... De vis was los en had zelfs nog de kracht voor een paar stevige runs in huis! At landde als altijd de vis handig. De vis bleek 16 pond spieren bij 80 cm te zijn. Ook deze vis had een rare bek en maar één oog!!!
Eindelijk weer eens een 100% score! Twee runs, twee vissen! At had minder geluk maar vermaakte zich zo ook wel. De volgende keer is het weer zijn beurt. Nu nog even de huntstats updaten.... hehehe
Gegroet! Waar te beginnen? Afgelopen zaterdag stapte ik om 21.30 op de fiets. Het plan was dat er geen plan was. Kortom ik was niks van plan en dus kon het alleen maar goed komen. Hehehe, op het dooie akkertje peddelde ik naar de Trekvaart en om 22.00 uur kon ik het eerste biertje opentrekken. Er gebeurde maar bar weinig. Om 00.30 besloot ik tot een laatste half uurtje. En inderdaad om 00.50 kreeg ik een wegloper op de Treuzelkuilstok! Met beleid even de haak zetten en….. hangen…..PLONS PLONS…..LOS!!! Ik was te slaperig om te vloeken. Nu al twee weken geen schub gevangen in de Trekvaart!! Wel diverse lossers en brekers maar geen vis…. Dit moet geen gewoonte gaan worden!!
Zondag weer hetzelfde verhaal. Nu was ik echter een uurtje eerder ter plekke. Bij aankomst zag ik al direct een paar dikke ruggen voorbij schuiven… Rijende karpers? Nee, ze leken me meer te azen!!! YES!!!
Om 22.00 kwam de oude heer Kleinsmit langs. Deze oud-GVB-er loopt hier met enige regelmaat een rondje om de ledematen fit te houden en heeft me al een keer eerder een vis zien vangen. We keuvelden even over boilies en over lijn 13 (tramlijn 13 waarop hij vroeger reed.. en JA, hij kent Co Stompé, hehehe). Op het moment dat ik hem aan het uitleggen was hoe een beetverklikker werkt begon de stok in de Peuterput lijn te geven!!! Okee dan!!
Met een soepele katachtige sprong dook ik op mijn hengel en verzwikte hierbij bijna mijn enkel. Even de haak zetten! Het zal toch wel lukken deze keer? Ik tilde de stok op, de lijn bleef 7 meter uit de kant ergens aan haken terwijl de vis 15 meter verder zat!!! In een reflex gaf ik een tik en zonder enige weerstand knapte mijn lijn!! Verderop verraadde een dikke kolk een mooie vis!! Pestpokken, wat een gejammer zeg.
Ik stond zielig met mijn stokje in de hand…. Aan iets leuks denken, aan iets leuks denken, ik kan nu niet gaan janken….hehehe!! Ik legde Tom Kleinsmit uit hoe vervelend het voor de vis was maar dat ik de rig zo gemaakt had dat deze het lood snel kwijt zou raken. Terwijl ik het vertelde begon de andere stok te piepen!!!
Binnen twee minuten twee keer beet? Kan dat? Ja, dat kan!! Als ik em nu niet land dan kap ik ermee, dacht ik bij mezelf… Gelukkig brak de haak niet, waren er geen scherpe voorwerpen onder het oppervlak en werkte vriend vis mee! Karper 12 van dit seizoen werd netjes geland met de hulp van Tom! 10 pond schoon aan de haak bij 70 echte centimeters...:
Okee, okee, geen monster maar toch een karper!! Kijk een naar de hap uit zijn rug en het stuk staart dat mist!!! Vis was verder gezond, althans dat leek zo. Na het weeg- en meetritueel maakte Tom nog foto's en kon ik na een paar minuten het beestje weer in zijn element terugzetten!!!
Tom en ik dronken een kouwe Grolsch om het te vieren!! Om 23.30 taaide ik af…..
Zondag 1 juni 2003,
Vrijdag was het plan om eens wat nieuw water te gaan verkennen. We hadden een aantal plekken in gedachte en besloten om in eerste instantie ons geluk te proberen in Noord. Al snel hadden we paar mooie vijvers ontdekt en de hengels werden opgetuigd. De karpers waren echter driftig aan het rijen en van enige leven op de piepers was dus geen sprake. Het was wel leuk om te zien en we zaten lekker koel……..
Om een uur of 18.00 gingen we via de snackbar naar de Trekvaart om daar de laatste uurtjes rond te brengen van deze visdag. Absolute doodse stilte op de piepers… Wel zagen we zo nu en dan een karper voorbij schuiven. Zou er hier ook gepaaid worden?? Van het heftige geplons als in Noord was echter geen sprake dus we visten door..
Om kwart voor 9 (jaja!) was het zover. Een harde aanbeet op mijn rechterstok! Ik tikte voorzichtig aan en de vis hing en ging voor de pompe-blędden!!! O nee, dat doe je niet! Ik ga niet weer een vis verspelen doordat die zich vast zwemt… Met enige kracht wist ik de vis een paar keer uit de lelies te houden en het zag er goed uit totdat… "KNAP"…. Totaal onverwacht knapte mijn lijn!!!! Vis weg!!! Dat ik behoorlijk stond te godverren dat kan je begrijpen, het lijkt me wel niet gegund de laatste tijd: haakbreuk, lijn moeten kappen want vast in lelies en nou dit weer… De avond liep dus karperloos af….. ach, ik ving nog wel negen witjes maar dit terzijde..
Zaterdag wederom op pad. Stek? De trekvaart natuurlijk. Wel wat later dan gisteren want het was gewoon te warm. De deal was om er een lange nachtsessie van te maken. Om 20.30 gingen de rigs het water in. De eerste 10 minuten leken veelbelovend met links en rechts een piepje maar de eerste echte run was er om 22.45 (!!!).
Mijn linkerstok schudde onder het geweld van de vis aan de andere zijde. Na een run van 5 a 8 meter was ik bij mijn hengel en tikte aan. Even een beukje en…. Los…. AAARRGGHH!!!! Wat een gelul zeg!! Snel weer ingelegd en verder hengelen maar. Bij At gebeurde er weinig.
Even voor middernacht begon het leuker te worden.. Alweer een harde run maar nu op mijn andere stok. Iets je harder gezet en… hangen!!! De dril kon beginnen. De hengels werden gedeeltelijk uit het water gehaald en dit bleek niet handig bij de landing. Na een mooie dril van een kwartier zwom vriend karper zich vast op 3 meter uit de kant!!!! Waarschijnlijk ligt daar een obstakel. Ik had de pee in maar wist gelukkig na een paar minuten de vis los te trekken, zonder lijnbreuk..hehehe. En dan eindelijk was daar karper nummer 10!!! Een schitterende 20 ponds spiegel van 84 cm.
Van dat moment tot aan het vertrek om een uur of 6 of 7 in de ochtend gebeurde er weinig. Af en toe een biertje en een tukje, ook belangrijk toch!! Zo, einde huntverhaal, dan kan ik nu even gaan meuren.....hehehe
Maandag 26 mei 2003,
Wat een dag vandaag weer op het werk…. Tijd voor wat ontspanning dus. At die had andere zaken die zijn aandacht behoefde en dus kon de Peuteraar weer eens ouderwets alleen op pad. Het was al laat toen ik op de plek aankwam. Om 20.00 gingen de boilies te water….
Het was windstil en omdat ook het gemaal uit stond lag het water er als een spiegel (!) bij. Hier en daar veroorzaakte een niet nader te definiëren vis wat kringen in het water. Er gebeurde verder helemaal geen ruk en de tijd schreed voort. Toen was daar de aandrang……
Aandrang? Aanbeet bedoel je zeker!? Neuh, aandrang dus. Bosjes genoeg maar geen plee-papier…. Helemaal niets te vinden in de fietstassen noch in jas!! Uiteindelijk een bonnetje van Dirk v/d Broek en een reçuutje van de ABN gebruikt om te vegen…. Sorry, moest dit even kwijt…
Wel saai opeens zo alleen vissen, ben het niet meer gewend. Zeker omdat er ook bar weinig gebeurde. Het meest spectaculaire wat er voor 22.00 voorviel was de aanslag van een snoek op een voorntje zo'n twee meter voor mijn neus….. (Leuk om te weten, zondag mogen we weer!!) Hieronder zie je me met in mijn handen een 40 ponds glaskarper…… of ben ik de zelfontspanner aan het testen voor wat nog komen gaat???
Om 22.00 besloot ik tot nog een laatste half uurtje, ik verlegde mijn linker hengel van het Peutergat (beter bekend als Jumbo's nest) naar de Treuzelkuil (At's plekkie..). Om 22.30 bedacht ik dat 22.45 (kwart voor…altijd goed vangen om kwart voor...) wel erg dichtbij was en dus bleef ik nog even. Om 22.45 gebeurde er niets en ik begon mijn tassen in te pakken. De weegzak werd uitgewrongen (voorbevochtigd..) en opgeborgen. Alleen m'n net en twee stokken moesten nog op de fiets en dan kon ik pleite gaan….
Ik liep naar mijn hengeltjes…. Mijn rechter pieper zei plots :"Bliep…", waarop ik zei :"Ga door dan"!!! Maar niets hoor…. Op het moment dat ik bukte om die stok uit het water te vissen begon er een karper (vanuit de Treuzelkuil, sorry At, hehehe) aan de andere te trekken!!! Een niet al te harde maar wel aanhoudende run was genoeg reden om de hartslag te verhogen en aan te tikken…
De dril kon beginnen… Binnen drie minuten zwom de vis pardoes mijn net in, dat was niet de bedoeling maar zo het geschiedde… Een nog redelijk fitte karper kon gemeten, gewogen en gefotografeerd worden. Dat fotograferen ging lekker handig…. Zelfontspanner, indrukken, rennen, vis pakken, resultaat bekijken… pffrrrt….na de eerste foto bleek de batterij ook nog leeg… Dus de vis in de bewaarzak en nieuwe batterij geplaatst… Hieronder zie je 16 ponds spiegel van 77cm… op de linkerfoto was ik niet snel genoeg…hehehe:
Alles moest dus weer uitgepakt en weer ingepakt maar dat deerde me niet, karper 9 was een feit. Geen Jumbo weliswaar maar goed er wordt nog steeds gevangen…. Tevreden fietste ik om 23:45 huiswaarts... (Hmmmz...kwart voor....)
Zaterdag 24 en Zondag 25 mei 2003,
Doordeweeks of op zondag vissen is natuurlijk leuk maar echt effies lekker doorhalen is er niet bij. S'ochtends vroeg roept immers steeds weer de plicht. Aldus werd door de huntbrothers besloten om op zaterdag eens een lekkere lange sessie in te lassen. De verhouding vismateriaal en consumptiemateriaal was 1:1 en At's auto kraakte zowat op z'n voegen.
Allereerst gingen om 16.30 de stokken de plomp in. Toen kon het grote opbouwritueel beginnen, met een grote plu en wat zeil, tape en touw bouwden we een handig onderkomentje. Toen vriend vismaat even naar de auto liep om wat te pakken ging mijn rechter stok piepen! Ik spurtte richting hengel en glee lekker hard uit bij het nemen van de bocht, AUW. De run hield helaas niet aan en ik tikte dan ook mis. Meteen ging mijn GSM..... Het was Richard van Richard's Carpdome (zie links of klik op onderstaande banner). Hij informeerde naar het weer en besloot ook maar even langs te komen. At had dit en de run (en de val) volledig gemist en dus had ik hem wat te vertellen.
De grote stilte begon..... het was windstil en ook de vis had er totaal geen zin in... af en toe een spatje regen maar we zaten lekker droog. Om een uur of 19.00 kwam Richard langs en we maakten even een praatje, hij kwam even een spinner testen en deed dat 100 meter verderop. Even later was hij terug met het bericht dat er een dooie karper in het water lag.... En inderdaad een stevige 20-ponder lag zielig dood te zijn tussen de blędden.... Jammer. Het werd tijd voor wat eten en we bakten een eitje en slurpten van de soep in ons fijne onderkomen:
Richard vertrok weer en we aten en dronken maar weer eens wat. Ondertussen ving ik een paar voorntjes waarvan er eentje te gulzig was geweest en het leven liet... Vooruitlopend op volgende week zondag, maakte ik een takeltje en dumpte het visje een paar meter uit de kant naast het riet....... 23:57..... Een loeiharde run treft mijn rechterhengel!!! En hangen!! Zo'n 20 meter verderop begint het water te kolken en de dril kan beginnen.... De karper dook echter met een bloedgang de pompe-blędden aan onze kant in en ik kon er helemaal niets aan doen!!! De eerste minuut voel ik het beestje nog op mijn hengel pompen maar daarna zit het hele boeltje gewoon vast!!! 20 minuten lang van alles geprobeerd, uiteindelijk moest ik de lijn kappen, wat een ellende.
Ik zei tegen At dat het nu een mooie tijd was voor erwtensoep want we zouden het volgende uur toch wel niets meer vangen.... Hoe mis kan je het hebben. Ik was amper uitgesproken of At kreeg een keiharde run op zijn linkerstok!!! Ook deze vis dook meteen de blędden in!! Gelukkig was het allemaal wat dichterbij en was de vis geen 30 pond. At landde de vis en de knappe schub bleek 74cm bij 14 pond te zijn:
Vanaf het moment dat ik mijn lijn had moeten kappen had ik lopen klooien. Een paar keer een haak in mijn vinger, de uitgooien waren beroerd, gleed nog eens een keer uit, piste op mijn schoenen en in At's bier (hehe). Uiteindelijk bleek mijn gestuntel toch nog de reden dat ik een vis zou vangen!! Ik was bezig om mijn boilie tegen de overkant te mikken en net toen ik wilde gooien bleef de rig haken achter de lijn waar het dooie vissie op zat.... Hierdoor schoot het visje van de bodem...... meteen was daar een kolk...BENG.... de vis die zich op mijn visje stortte dook vervolgens in 2 andere lijnen maar gelukkig stonden die ver uit en was dit probleem snel opgelost. Een mooie snoekbaars van 63 cm. mocht op de foto:
De uren daarna daarna bleken niet echt succesvol. We aten nog maar wat... Om 04.00 uur hadden we er genoeg van.... Lekker naar huis en naar bed! Tot de volgende hunt met hopelijk meer en grote karper.....
Zondag 18 mei 2003,
Het vissen moet doorgaan! Dus gingen de Treuzelaar en de Peuteraar zondagmiddag bepakt met warme pannekoeken, bier, cup-a-soup, chips, twix-en, koffie, brood, worst en zelfs een paar hengels op jacht naar de vermaarde Jumbo...!!!
At wilde voor geen geld in "mijn" kuil vissen! Hij had een nieuw wapen... anderhalve exotica-boilie...mmmm... zal wel...
Het werd 16.00 uur, 17.00 uur, 18.00 uur, 19.00 uur, 20.00 uur, 21.00 uur........ Geen tikkie! helemaal niks zelfs geen zuiger! Alleen maar wind, regen en af en toe een regenboog. We keken elkaar aan en besloten tegelijkertijd dat de foudralen om 22.00 uur zouden worden ingepakt.
Om alle ellende compleet te maken kreeg At om 21.54 (!!!!) beet!! Wat zullen we nou beleven? At beet? In "mijn" water één van "mijn" vissen vangen? Leuk dat je meegaat gabber maar er zijn grenzen, ben je nou helemaal van de pot .............!
At sloeg en raak! De lijn bleef nog een paar minuten achter wat lelies hangen maar na een vakkundige dril kon de haring geland worden. De brasem bleek na het meet- en weegritueel 17 pond bij 82 centimeter te zijn, aardig aasvisje zou ik zeggen.............
Uiteindelijk wist ik het over mijn hart te verkrijgen om At te feliciteren met deze rolmops en dat deed ik dan maar meteen zes keer... hehehe
Tot de volgende hunt!!!
Donderdag 15 mei 2003,
At en ik hadden afgesproken dat hij mij om 18.00 zou oppikken bij mij thuis. Toen ik hem s'middags op het werk tegenkwam was er echter beroerd aan toe!! Als een soort schorre Scooby Doo probeerde hij me iets te vertellen wat ik met veel moeite wist te ontcijferen, fukaduk! At dus ziek naar huis en mijn plan in duigen. Ach, wat zielig voor mij………….
Plan aangepast. Om mezelf te troosten maar na het werk naar Solica gefietst en daar een optonic gekocht! Nog even gezellig met Juan staan bomen over handige vistrucs en zo. Hij deed me er weer een paar kado en ik verliet na een uurtje de gezellige shop bepakt met boilies, rigs, lood, klimaap en pieper…
Thuis even snel een happie gedaan en toen belde At!!! (Of belde ik hem? Dat weet ik niet meer). Hij had de digitale camera mee naar huis genomen en vond dat een beetje lullig voor mij, tja, half uur later weer gebeld en toen met de mededeling (voor zover ik het verstaan kon…) dat hij toch maar met me mee ging of liever dat ik met hem mee ging (tis zijn auto). Okee dan!!!! Let's fish!!!!
Om 20.00 ging het zooitje het water in. Op 5 meter van onze stek ligt inmiddels een berg aarde van 180 kuub en dat voorspelt weinig goeds voor de toekomst. Waarschijnlijk wordt er weer een pand neergepleurd, er staan er nog niet genoeg leeg……Het was stil, erg stil totdat……..Er een vreemde vogel opeens met stenen begon te gooien op het ganzennest op het meertje achter ons… At was ondanks zijn zieke keel meteen helemaal klaar om eens even wat van het betere knijp en stompwerk uit te voeren (handen als trossen bananen weetjewel…) Maar gelukkig voor de randdebiel peerde hij em en keerde de rust weder….
Stil, stil……nog stiller………22:10………..pie…p…..piep……Piep…..PIEHIEHIEP………Een keiharde run trof mijn rechterstok. BENG, hangen en drillen maar, na een minuut dook de gladde vriend de lelies in en toen….. LOS!!! G*********E!!!!! LOS!!! Bij het binnendraaien bleek mijn haak gebroken te zijn!!!! Metaalmoeheid? Jumbo? Wie het weet mag het zeggen!!!!
Zwaar de pee in bond ik snel een nieuwe rig aan en legde die in. Het zou wel niets meer worden. We hadden afgesproken om 22.45 te stoppen en dat was nog maar een klein halfuurtje weg. De boilies van beide hengels lagen nog geen 30 cm uit elkaar in mijn "gouden" kuil…. Erg handig bleek later……
Na 10 minuten was het toch weer zover….Eindelijk kreeg ik een run op mijn nieuwe hengel, alle vissen heb ik hier tot nu toe op mijn "ouwe" stok gepakt maar nu was toch zover! Mijn nieuwe pieper gilde er vrolijk op los. Enigszins voorzichtig sloot ik de baitrunner en de vis hing….en zwom mijn andere lijn in. At wist met enig kunst- en vliegwerk het boeltje te ontwarren en draaide meteen maar alles binnen. Een dril van een half uur begon!!!! Korte harde runs, beuken op de stok, echt gaaf! Maar hetgeen mij het meest opviel was dat de vis diep bleef, ik kreeg em tot de landing maar twee keer heel even te zien voor de rest was het een diepganger. Mijn arm begon net zachtjes te tintelen toen At (gabberrrrrr) me het reddende net toestak en het visje landde……Genoeg geluld, nu foto's:
Een prachtige vis van 21 pond bij 80 centimeter, een lekkere dikzak. De foto hieronder is een beetje vanonderen gemaakt vandaar dat de karper 40 pond lijkt, hehehe. Ach ook leuk. De volgende keer mag At ook in "mijn" kuil vissen….. Tot de volgende hunt!!!!!!!! (Het kan nog even, ze gaan bijna paaien!!)
Zaterdag 10 mei 2003,
Jumboooooooooooooooo!!! Binnenkomen!!!!!!!!!!!!!!!!!
Om 05.15 stapte At en ik uit het autootje en begonnen in het donker aan het grote optuigritueel. Een kwartiertje later zaten we lekker aan de leut te wachten op zonsopkomst... Het eerste uur kreeg At maar liefst 4x leven op zijn aardbeien-boilies! Twee keer een beetje lullig gezuig, maar de andere 2 beten waren mooie runs, niezo hard maar toch runs. Helaas hardstikke mis! At vist met dezelfde rigs als ik en ik heb nog geen enkele vis gemist! Waarschijnlijk gewoon stomme pech. Jammer voor At dus. Bij mij gebeurde helemaal geen bal en dus ving ik ondertussen voorntjes. Om een uur of 12 begonnen we een beetje te pielen met de camera en dit was het resultaat:
De zon scheen en we dreigden langzaam weg te dutten..... Totdat mijn pieper begon te jammeren en ik een vis binnen mocht halen. Het voelde typisch en even later zag ik waarom..... een snoekje!!! At zette de video op opnemen (stond al de hele dag op een statief te wachten op actie) en ik zou het visje van circa 50 cm wel even landen met het handje..... En inderdaad, ik pakte het beestje handig uit het water, liet het vervolgend weer vallen, PLONS, en vriend Esox besloot tot het nemen van de kuierlatten.... BOEHOE!! Geen foto dus, staat wel op video en misschien dat we daar nog iets van kunnen maken......
Om een uur of 2 in de middag waren we gaar en besloten er mee te kappen. Ik pakte handig mijn hengel uit de steunen en zag vervolgens, met een sierlijke boog, mijn nieuwe, verchroomde klimaapstang plus toebehoren de plomp in duiken!! Aaaarrggh!!! De zon scheen, het was warm, ik zag het stokje liggen op een meter diep en dus stapte ik het water in... At moest zonodig deze foto maken:
Tot de volgende, hopelijk succesvollere, hunt!!!
Vrijdag 9 mei 2003,
The hunt goes on.....
Gisteren was het weer zover. Toen ik om 12 uur s'middags naar buiten keek en
het zonnetje zo lekker zag schijnen kreeg weer last van mijn visstuip. Na
intern overleg nam ik vrij en fietste naar Solica om wat extra spulletjes
aan te schaffen. Dat aanschaffen daar gaat altijd gepaard met een hoop
geouwehoer waar ik altijd geestdriftig aan deelneem. Een dik uur later
verliet ik de winkel met een zakje wartels.....
Thuis aangekomen viel ik zomaar in slaap in het zonnetje......... na
uitgebreid getukt te hebben bond ik al mijn visbende op het fietsje en zette
koers richting Jumbo's Lair.
Om 16.00 scherp lagen de boilies netjes tegen de overstaande rietkraag aan
en kon het grote wachten beginnen......Om kwart voor 5 (weer kwart
voor!!!!!!) ging het klimaapje van mijn linkerstok 10 cm
omhoog......mmmmm.....ik keek naar mijn lijn en constateerde dat deze slap
stond!!! Heee, zachtjes draaide ik binnen en voelde weerstand... TIK.
Hangen!
Een dikke vis probeerde mijn hengel te slopen! Wat een geweld! Na een minuut
of 5 ging het gevaarte tussen de pompe-bledden aan de overzij liggen en
bleef liggen.... Na een minuut sjorren liet ik wat snoer vieren en dat was
genoeg voor vriend karper om weer te gaan zwemmen. Gelukkig hing hij nog.
Vervolgens dook hij de lijn van mijn andere stok een paar keer in maar met
veel getouwtrek wist ik hem er toch van te overtuigen uiteindelijk in mijn netje
te gaan liggen...pfffrrrttt
Ik woog de vis en deze bleek 23 ponden zwaar te zijn bij 83 cm. Omdat ik
alleen was deed ik de ongeschubde gabber in de bewaarzak. At zou om een uur of
6 ook komen hengelen en dan kon hij mooi foto's maken!!! Overigens bleek
nadat At gearriveerd was de karper weer dusdanig fit te zijn dat ik hem als
het ware nog een keer, maar deze keer met blote handen, moest drillen!!!
At had nog een lekker bakkie hete bami bij zich en wat flesjes koud bier.
Ondertussen kwamen Ratje, Hans en Toby ook nog een paar keer buurten.... ze
hadden weinig te melden en wij ook niet. Om een uur of 20.00 kreeg ik een
kei- en keiharde run! Ik pakte de stok, slaan was volslagen zinloos. De
eerste 5 minuten was ik er van overtuigd dat ik Jumbo er op had. Zoveel
power, de ene na de andere run van 20, 25 meter. Ik had de slip echt niet
helemaal open staan maar er was af en toe gewoon geen houden aan! Na 12
minuten wist At de vis in tweede instantie in het net te wippen (?) en op de
kant trekken. Ik weet het, ik raak verwend.... De schub bleek 16 pond bij 81
cm. te zijn............
Ondanks dit beperkte gewicht een schitterende vis die na een korte weeg- en
meetsessie weer netjes de plomp in gezet werd. Overigens werd deze hele
actie door de video van At (op statief) vastgelegd!! Leuk om terug te
zien!!!
Ik vis nu een dag of 10, met boilies, op karper. Ik heb 7 karpers gevangen
in die tijd.... 14, 16, 18, 18, 22, 23 en 25 pond.....das volgens mij
helemaal niet slecht. Nu alleen die Jumbo even scoren en dan kan ik weer op
snoek gaan vissen....hehehe.... met peuteren heeft het weinig te maken meer,
maar we hebben lol....
Tot de volgende vis!
Dinsdag 6 mei 2003,
Ik stapte om 19.00 uur bij At in de auto. Tien minuten later waren we al op de plek waar het vanavond moest gaan gebeuren.... Ik grapte nog naar At dat ik weer binnen 5 minuten een vis zou hebben maar dat bleek ijdele hoop.
Met enige regelmaat kregen we trillende hengeltoppen en kortpiepende optonics te verduren.... Ik besloot tot het inleggen van een peuterstokje en wel met een wurmpie. Het stokkie lag nog geen halve minuut of de optonic van mijn linker karperhengel begon te gillen!!! YESSSSS... De dril kon beginnen!!!!
Het visje bleek een enorme knokker te zijn. Hij dook eerst het riet en even later de lelies in. Daar bleef hij zeker een minuut liggen tot ik weer wat power op mijn gevlochten lijn begon uit te oefenen. Dit hielp en vriend karper begon aan een reeks runnetjes. Een oude heer sloeg dit alles geduldig gade. At wist wederom erg handig het net om het vissenlijf te planten en de eerste karper van de avond was een feit!!!! Een 16 ponds spiegel van 74 cm..... Leuk begin dacht ik zo!
Het beestje werd gemeten en gewogen en de oude heer was blij verrast toen bleek dat ik hem terug ging zetten (de vis dus niet de heer...) Met een mooie klap van de staart verdween mijn nieuwe vriend in de duistere diepten......
Even later ving ik een baarsje, helaas was de haak diep geslikt dus moest het mes erin. At nam em maar mee voor zijn kat. Het beest ziet hem al aankomen.... oprotten met die dooie vis! Kom hier met die Brekkies!!
Eindelijk was het dan de beurt aan At. Een keiharde run op zijn boilie, een korte sprint en soepele aanslag en..... de karper sprong het water half uit, schudde met z'n harses en ............los.......... SJIT!!! Arme At.
Toen het tijd om op te ruimen was geworden kwam Hans (de vriend van Ratje) nog ff langs om wat dooie vis te bietsen. Hij had eerder een plastic zak aan een touwtje in het water gehangen en mij een paar dagen eerder gevraagd daar mijn gevangen vis in te doen (NIET DUS! hehehe). Ik zei dat ik er eentje in gedaan had en hij trok de zak naar boven... er bleek slechts water in te zitten (hoe kan dat nou?). Met mijn zaklantaarn ging hij nog onder de duiker loeren maar de vis was weg.... raarrrrrrrrrr
Snel naar huis, site moet ge-update worden......
Zaterdag 3 mei 2003,
Om 17.45 belde At mij op mijn GSM :"Ik ben wat vroeger"! "Das mooi", zei ik, "want de koffie is bruin"! We dronken snel een bakkie en taaiden rap af om wat geschubde vrienden bij de vinnen te komen......
Om half 7 waren we ter plaatse. Allereerst voerden we nog een beetje bij met wat boilies en bepaalden we waar we onze stokken zouden plaatsen. At zou met een aardbei-boilie wat verder weg gaan liggen en met een penstok met dikke vlok tegen de pompe-blędden aan. Ik besloot tot het bevissen van mijn goed onderhouden voerplek met twee hengels.
Mijn eerste boilie was snel te water. Ik had van At een Optonic te leen en terwijl ik met mijn andere stok bezig was begon dat ding te piepen...... Zie je wel! Die dingen zijn gewoon niet handig en superirritant, beetje wind en dat kreng begint te fluiten.... Ik draaide me om en zag nog net mijn klimaapje in een vrije val de grond raken..... Hmmmmz, toch geen wind dus. Zacht mepje en.... HANGEN! At liep net langs en ik meldde het feit dat ik er reeds ééntje op had. Na een mooie dril loodste ik het beestje in het net..... Dat begint goed!!! 14 ponds schubkarper bij 80 cm:
Met een klein peuterstokje ving ik even later ook nog een baars van 25 cm. Toen was het de beurt aan At, zijn vlokpen begon te dansen. Een opsteker was voor Atje voldoende reden om beheerst aan te slaan. Enigzins teleurgesteld sleurde hij de vloermat van 50 cm binnen, maar goed hij had vis gevangen en das ook belangrijk:
In de verte zagen we een auto aankomen rijden... Contrôle??
Geen contrôle maar een collega-visvriend. Hij bleek Richard te heten en vertelde dat hij hier al jaren viste en dat hij eigenlijk alleen maar even kwam voeren voor morgen. Ik was wel verbaasd te horen dat hij hier zo regelmatig komt want ik heb in de laatste 8 maanden hier geen levende ziel gezien althans met een hengel dan. Maar goed het bleek een gezellige vent te zijn en we babbelden er vrolijk op los, de tips en trucs wisselden de mooie verhalen af. Hij vroeg netjes of hij wat boilies te water mocht laten (en zo hoort het!) en dat mocht natuurlijk. Nog even met een drijvende korst lopen pielen maar dat leverde weinig op. Onze hengels deden trouwens ook maar bar weinig.
En daar waren ook opeens Ratje met haar man en hond Toby (zie visdagverslag van 22 april)!!! Heppie al poaling? Neen, Ratje we hebben geen paling! Ze vertelde dat Toby een teek had gehad en hoe ze die ontdekt had..... Joa, ik kietulde um agter sien oor..... en ze deed het voor bij mij!!!! En nog een keer en nog een keer en...... Jajaja, we begrijpen het nu wel. Richard taaide inmiddels af, binnenkort zal ik een link van zijn karperpagina plaatsen die hij me zal mailen (ben nog niet online geweest daarom weet ik deze nog niet). Ook Ratje smeerde em even later en om 22.00 waren At en ik weer alleen met onze stokjes.
Het was beregezellig en we werden slechts zo af en toe door een "zuiger" opgeschrikt, het bier was koud, de wind was gaan slapen en we vermaakten ons prima...... Totdat....het was kwart voor 1.....PIEHIEPIEP!!!!! Een hartverzakking bijna tot gevolg hebbende spoedde ik me naar mijn stok en hangen. Een dril van een minuut of 10 was het gevolg. Het was pikkedonker en af toe was ik de richting van de vis kwijt, At niet en even later schepte (ja schepte, hehehe) hij handig het visje. Tering, wat is dat nou? Vroeg At zich af, wat een beest man!!!! In redelijke staat van opwinding begon het meet- en weegritueel... Zou dit Jumbo zijn???? 25 ponds schub, 88cm:
Je begrijpt dat ik een erg gelukkig mens was (en ben!), dit is mijn nieuwe persoonlijke record. Ik heb wel min of meer bepaald dat Jumbo minimaal een dertigponder moet zijn dus the hunt must go on!!!!
Na een kort conclaafje besloten we om nog een uurtje te hengelen en daarna in te pakken.
Om kwart voor 2 (Ja! weer kwart voor!) liep ik naar mijn hengels om op te ruimen, het net had ik al opgerold. Piep... piep... pieieieieieiep!! Alweer? De haak was snel gezet en de dril kon beginnen. Het duurde wel een kwartier voordat At het net om de vis kon sluiten. Weer bleek het een schubkarper te zijn en weer een hele mooie! 22 pond bij 84cm!!!
Damn, ik leek wel gezegend!!! Wat een fantastische avond, 61 pond karper!!! Met schitterende vissen en een gouwe vismaat!!
Tot de volgende hunt!!!
Woensdag 30 april 2003,
Jawel beste visvrienden, the hunt gaat door. Vandaag zat ik om 20.30 helemaal opgetuigd aan de waterkant. Bakkie koffie in de ene, sjekkie in de andere hand. Het was een stuk kouder dan een paar dagen geleden, waterkoud zeg maar. Ik had er een hard hoofd in. Eén hengel met boilie, de andere met een pluimpje tussen de "pompe-blędden".
Er gebeurde bar weinig. De enige actie leek van het vuurwerk te komen, om 22.00 werd dat ontstoken boven het IJ, ik kon het nog net zien. Normaal gesproken ben ik een vrij nuchter iemand, bijgeloof is mij vreemd.... Ik loop bij wijze van spreken rustig onder een ladder door terwijl ik een zwarte kat aai, zout mors en een spiegel breek. Als het echter op vissen aankomt is het een heel ander verhaal..... De laatste twee keer dat ik beet had op mijn boilie was steeds om kwart voor het hele uur...... Mmmmm, ja en? Het was inmiddels 22.30 en ik wilde ermee kappen, koud, dorst etc. Maar toch besloot ik te wachten tot kwart voor elf...... Je gelooft het nooit maar precies om kwart voor 11 klimt mijn aapje, dondert in z'n vrij naar benee en mijn baitrunner begint zachtjes zoemend lijn af te geven!!!!!
Okee, okee, wat nu.... Ik heb nog nooit een karper op een boilie gepakt en ik wilde deze jongen niet gaan verspelen...... Tering, misschien is het Jumbo himself wel!!!! Okee, okee, rustig hengel uit standaards pakken, baitrunner afzetten en licht tikje geven... Dat ging goed... Maar toen.... Het bleek een aardig visje te zijn, wel iets anders dan een snoekje van 80cm..... Wat mij opviel was dat het beest zolang onderbleef, zelfs een meter uit de kant zag ik hem nog niet!
Handig als ik ben had ik mijn mega-net alvast in het water gelegd (niet doen!), even later zat mijn lijn om de steel (hoe kan dit nou??) en liep ik flink te klooien om um los te krijgen. Vriend vis bleef rustig trekken.... Na nog een paar runnetjes wist ik het beestje te landen..... Met trillende handjes gewogen en gemeten..... Een mooie spiegel: 74 cm bij 18 pond.
Gelukkig had ik een digitale camera bij me (geleend) en zodoende dit kiekje. Ga er wel snel zelf eentje kopen want het is toch wel erg makkelijk! De zoon van Jumbo is gevangen, nou maar hopen dat ie z'n pappie stuurt.....!!!!!
Dinsdag 29 april 2003,
De updates volgen elkaar in rap tempo op….. Gisterenavond wederom met zak gekookt duivenvoer naar Jumbo's Lair! Was alweer wat aan de late kant maar dat kon de pret niet drukken. Eerder op de dag nog even bij de vrienden van Solica langs geweest om wat klimaapjes te kopen, altijd makkelijk…
Om half 9 zeilde de boilie door de lucht. Alles werd in stelling gebracht en het grote wachten kon beginnen. Eingenlijk was ik helemaal niet van plan om te gaan vissen, maar ja, als je een half uur tegen de harde wind in moet fietsen alleen om wat duivenvoer in het water te mikken……. Das zonde van alle inspanning….vandaar.
De lucht was behoorlijk dreigend maar met allerlei pakken, petten en laarzen achtte ik mezelf goed beschermd. Het eerste leven was niet op mijn aapie maar aan de overkant van de vaart… Een kraai greep een jong eendje om even later geassisteerd te worden door een ekster. Het was een pluizige bedoening. Om een uur of 10 ging mijn waker (inmiddels voorzien van breekstaafje) een decimeter omhoog! Ik had al diverse karperruggen mogen waarnemen in het schijnsel van openbare verlichting en nu leek het er dan toch echt op dat het ging gebeuren.
Tien centimeter was klaarblijkelijk voldoende voor vriend vis want het bleef hierbij. Niezo heel erg want het betrof toch niet echt een serieuze vispoging…….. meer iets van "even er uit zijn". Het begon flink te plenzen dus besloot ik tot het pakken van mijn biezen………. Ondanks dat er niks gevangen werd heb ik toch een goed gevoel…. Het kan niet lang meer duren………
Zaterdag 26 april 2003, 23.00 uur,
Vanavond werd het plotseling droog! Wat nu? Het plan was om vanavond door de regen maar Jumbo's verblijfplaats te fietsen en daar een paar pond boilies en duivenvoer te dumpen. Om me vervolgens snel weer naar de droogte te begeven, thuis dus. Maarrrrrrrr ja, het was droog.....
Warm en vochtbestendig aangekleed en tegen de wind in naar de bewuste plek gefietst. Hengels en karpernet op de man. Op het plekkie aangekomen bleek het gemaaltje te draaien en dat was meteen tegenslag nummer 1. Om 20.00 uur ging de boilie te water en even later ook het pennetje. De haak van de penhengel beaast met 3 maden en 3 poppen. Door de fikse stroming was er veel leven op de pen maar voornamelijk onnatuurlijke. Toch scoorde ik een paar blankvoorns maar daar in het visverslag van 27 april meer over.
Om 20.45 was het zover.... met een enorme accelaratie schoot mijn waker tegen de hengel!!!!!!! Dit kan toch niet waar zijn!!??? Nu al? Ben net begonnen aan de hunt en dan zou ik nu Jumbo al kunnen landen...!!!! Damn, das mooi..... Met een vloeiende beweging greep ik de stok en gaf een mep (Is dit nodig bij boilie-vissen? is immers een zelfhakend systeem???). Met heel veel fantasie voelde ik enige weerstand en toen....... helemaal niks meer!!!! AAAARRRGGGHHHH!!
geweekt duivenvoer
Eerder op die dag had ik van de winkelier te horen gekregen dat ik tenminste 25/00 moest gebruiken. Nu heb ik een baitrunner met twee spoelen..... de één met 22/00 en de ander met 15 lbs. dyneema. Dus die met de dyneema gebruikt. Nagenoeg nieuwe lijn, geen rafels, helemaal in orde dus. Knopen leggen kan ik ook nog wel, OOK met gevlochten lijnen dus ik vraag me af wat er in godsnaam gebeurd is!!?
Ik had verder geen boilie-tackle bij me dus maakte ik met een wartelloodje een soortement van constructie om toch door te kunnen vissen. Wederom een boilie er aan en wachten maar weer. Inmiddels ging het harder waaien maar het bleef gelukkig droog. Een uur later herhaalde het spektakel zich..... Waker omhoog, slaan ennnnnn mis..... *JANK* Deze keer geen gebroken lijn gelukkig. Morgen weer voeren......
Zaterdag 26 april 2003, 15.00 uur,
Tja, ik heb er nog eens lang over nagedacht en diverse vispersonen geraadpleegd...... Het monster wat mij vertwijfeld achterliet 4 dagen geleden moet toch echt een karper zijn geweest. Dit werpt een probleem op. Wanneer ik ga karperen dan doe ik dat peutersgewijs. Ofwel, ik maak een paar voerplekjes (een paar dagen van tevoren) en vis die dan actief af op een avond. Wanneer je gericht op één exemplaar gaat "hunten" dan heeft dat weinig zin.
Hoe langer je met de experts praat hoe vaker de woorden boilies, pop-ups en rodpods vallen...... Ik mag eenieder eerlijk bekennen dat ik nooit eerder met boilies gevist heb. Ik heb het altijd een vrij suffe manier van vissen gevonden.... vis haakt zichzelf en zo.... Maar goed er komt wel een mooi stukje techniek bij kijken (en dat boeit mij) en....... voordat die vis zichzelf haakt zal je em wel zover moeten krijgen, nietwaar!!? Dus...... naar Solica voor advies en boilie-gedoetjes.
Ik werd weer eens zeer goed voorgelicht. Na een dik uur verliet ik de winkel met 5 kg boilies (Blue Curacao... hehehe), wat haken en looddingen, onderlijntjes (gratis!), boilieprikker, paar kilo duivenvoer en wat geurstof (ook gratis!) Ik hou me nog even ver van rodpods, foxy's, subflubs en dumdums......
Het duivenvoer ligt inmiddels in de week, vanavond nog even koken en dan een pondje op het dak van Jumbo's nest deponeren. The Hunt is begonnen.........!!!!!!!!!!!!
