Sessie 3. De vrienden van de Amstel. Nieuwe kansen. Vergezeld van een bijna volle maan, een breedlachende Grote Beer en windkracht nul bracht de Gouwe Bij hedenmorgen mijn nog wat slaperige maar erg warm ingepakte togus naar de Amstel. Hengelen! Na alweer een week uiterst bedachtzaam gevoerd te hebben zou het nu dan toch een keer moeten gaan gebeuren....!?

Dankzij de windstilte viel het allemaal nogal mee met de kou. Om net over zevenen lagen de versgeknoopte rigs op de vierkante centimeter aantrekkelijk te wezen. Ook Loek was snel klaar en na het eerste bakkie leut mocht het eerste teken van leven worden waargenomen... Een vogel! Deze keer geen zwaan maar een wat kleiner gevederderd broedertje.... een fukking winterkoninkje! Staart recht omhoog, borst vooruit, coole dude!!! Even dachten we het beestje om te moeten leggen met een windbuks maar na kort overleg waren we het al snel eens, onze pods staan steviger dan dominostenen.... De zon!

De uren verstreken. Plots bemerken we een mannetje achter een boom die foto's van ons staat te maken! Kijk, schuw zijn we niet maar ga nou niet stiekum kiekjes maken... Ik besluit om bewapend met Olympus op de man af te stappen, niks te zeggen en recht voor z'n glanis een paar foto's van 'm te maken... De man voelt nattigheid want ik sta nog niet of hij fietst hard weg..... Rare gast.....

Leuk Peut, dit soort verhaaltjes maarre..... vang je eigenlijk nou es een keer wat? Mmmmm, nee dus.... Om 11 uur was de mat nog droog, te droog.... Het enige natte in de buurt was de Amstel zelf en de tranen op onze warmtepakken.... We gaan in beraad. Heeft dit nog zin of moeten we het hele verhaal een half jaar opschuiven??? Als je tips hebt..... graag!