Ahoi visvrinden,

Het is geschied....... Het lang geplande karperweekend is achter de rug.... Wat heb ik er aan over gehouden? Welnu, afgezien van een snotneus, twee hele mooie records waar ik apetrots op ben. Ik zou zeggen, draai een sjekkie, schenk een bakkie in en lees het onderstaande verslag!!

Na weken van voorbereidingen is het dan zover! Het grote solo-karperavontuur van de Peuter kan beginnen! Alle ellende met de aanrijding op de General RoLEE, mijn zelfgemaakte scooteraanhangertje, is vergeten. Om 11.45 trap ik de Gouwe Bij aan en scheur met 20 km/u richting mijn voerplek... De zon schijnt en ik ben helemaal blij! De laatste 20 meter van de afgelegde 15 km zijn het zwaarste, kreunend ploeg ik door een 40 cm diepe baggersloot om op de stek te komen. De tent wordt neergeplant en nog voordat ik maar 1 hengel uit kan gooien staan er al twee veldwachters (okee, okee boswachters dan, hehehe) naast me voor de papieren. Alles klopt en Snuf en Snuitje taaien weer af. Snuf zegt toe even op mijn site te gaan kijken en blijkt later helemaal geen Snuf maar Johan te heten...

Een uur later ligt alles op zijn plek en het 70-urige festijn kan nu echt gaan beginnen. Als het donker wordt verschijnt er een employee van Bordewijk & Boontje Hollandse Pot Bezorgservice en even later laat ik mij de boerekool met worst goed smaken. Om 19.30 stort ik volledig in en besluit tot een tukje.... Een half uur later wordt ik wakker gebeld en voer diverse tactische gesprekken met collega-visvrienden. Richard van Richards Carperdome probeert verwoed uit te vinden waar ik zit maar helaas mag ik hem dat niet vertellen. Ik heb de stek namelijk van iemand geleend en heb hem moeten beloven dat ik mijn mond houd, dus dat doe je dan. Richard blijkt mijn sessie gepromoot te hebben op The Fish Community en dat is wel weer een strakke actie van hem!!!

Enfin, genoeg geluld, terug naar het vissen. Uiteindelijk dut ik dan toch in en droom van een dikke spiegel... PIEHIEHIEP!! Wat-de-fuk!!!? Oorlog? Is Saddam, of die andere malloot Sjors W., het land binnengevallen?? Nee, BEET! Bliksemsnel stap ik naast mijn laarzen en spurt tegen het tentzeil aan. Chill bro' chill.... Ademhalen.... Rieleks, okee poging twee slaagt al beter en even later sta ik met een strakke lijn iets vets te drillen!!! Na een minuut loopt alles vast. Daar sta je dan. Wat nu? Ik trek de lijn strak tot aan het breekpunt en verdomd, het zootje komt los. Iets nijdigs aan de andere kant rost 30 meter lijn van mijn spoel. Twintig minuten na het begin weet ik de haring te netten en bij het optillen weet ik het al! Een nieuw PR!!! Mijn records tot deze sessie waren 25 pond voor broeder schub en 23 pond voor de spiegelvariant. En inderdaad! Een nieuw record spiegel, 25 volvette ponden!!!!!!

Snel Ernst, mijn online reporter, gebeld zodat het e.e.a. op het net gezet kon worden! Leuk detail overigens: Deze vis is de eerste vis die ik op eigen gemaakte boilies vang!!! Zelfs de rig had ik zelf geknoopt, misschien wordt ik ooit een echte visser, hehehe!

Even later kwam Juan van Solica langs om een bakkie te doen en zelfs Mr. X kwam langs (deze persoon blijft liever onbekend). Juan voorzag mij van diverse nuttige, aanvullende tips en vrat al mijn chocola op, mmmm. Ach dat maakt allemaal niet uit, zonder hem had ik hier nooit gezeten. Zonder dramatisch te worden, hij heeft mij het karpervissen in recordtijd bij weten te brengen en dat mag ook wel eens gezegd (en geschreven) worden! De heren waren nog niet weg of daar stond Mitch naast mijn tent. Mitch, boiliedraaier en karpervisser én AHV-controleur slurpte ook een bakkie mee en wachtte samen met mij op de volgende vis. Om 11.55 smeerde hij em tenslotte en, ja hoor, om 12.00: een loeiharde fluiterd!! Op de hengel beaasd met de Blue Curacao-boilie (ik kan het niet laten, hehehe). Na een kort gevecht waarbij ik tijdens het netten stevig liep te kutten in de bagger, was een schitterende, volledig gave 20 ponds (ja echt 20 pond! 10050 gram om precies te zijn) schub het resultaat:

Na de foto's even een eitje gebakken en koffie gezet. Nog geen 24 uur bezig en nu al twee van zulke knappe vissen... Wat zou er nog allemaal gaan komen? Een bootje met 3 snoekvissers! Ik hoorde ze al aan komen, aan de andere zijde van het met riet begroeide schiereilandje. Tja, even het schiereilandje overgestoken en de snoekers geattendeerd op mijn lijnen. Geen enkel probleem! De twee heren en de dame haalden even de jerkbaits binnen en tuften over mijn voerplek. Zo kan het dus ook AHV!!!! Gewoon een beetje rekening met elkaar houden en elkaar respecteren. (Voor wie dit niet vat: De Amsterdamse HV heeft bedacht dat karperaars hun lijnen niet meer uit mogen varen, iets wat ik overigens nooit doe, omdat dit teveel hinder zou opleveren voor slepende snoek(baars)-vissers.... Ruzies ontstaan omdat de lijnen van de karperaars onzichtbaar zouden zijn en te ver uit zouden liggen.... Alsof je geen lijn zou kunnen oppakken van een karperaar die zijn lijnen gooit in plaats van uitvaart!?! Enfin, genoeg hierover).

De nacht van zaterdag op zondag voorspelt nattigheid en dus graaf ik wat geultjes in de bagger rond mijn tent. Om 18.00 besluit ik mijn tent in te kruipen en wil mijn laarzen uitdoen..... BENG.... Een bijna angstaanjagende fluiter treft mijn rechterstok! Binnen drie seconden heb ik de hengel in de hand maar omdat de baitrunner nog met zo'n enorme snelheid lijn afgeeft sla ik deze nog niet dicht. 5, 10, 20 seconden later gaat het iets trager en voorzichtig sla ik aan. De vis schrikt en duikt naar rechts.... om het schiereiland! De rieten beginnen mee te buigen onder de spanning van mijn lijn maar wonderbaarlijk genoeg raakt er niets vast. Na korte tijd kiest de big het wijd en kan ik opgelucht ademhalen. Nooit eerder kreeg ik last van mijn arm tijdens een dril, wat is dit in vredesnaam??? De laatste 10 meter pomp ik het gevaarte naar de kant en eenmaal in het net zie ik enorme witte buik. Het net begint te kraken als ik het bij het scharnier wil optillen.... In eerste instantie denk ik aan de beschoeiing vast te zitten, krijg het net niet omhoog! Dan gaat er een lampje branden.... misschien een hele vette? En dan slaat mijn hart 6 slagen over, het zal toch niet?

Ik vond het niet getuigen van veel dierenliefde om deze vis 14 uur te zakken voor een foto bij daglicht, dus vandaar deze foto's in het donker! Tja, helemaal in de wolken belde ik mijn belkaart leeg, gelukkig heb ik een abonnement, hehehe. Samen met Harry Potter zette ik koffie en dronk 6 biertjes om het te vieren. Ik wil ook een vliegende bezem en een onzichtbaarheidsmantel! (Drank maakt meer stuk blablabla).

Wakker. Geen run meer gehad. Zit hier eigenlijk wel karper? Hehehe, vrolijk stap ik de bagger in en snuif de verse mist op. Tja, mompel ik, nu dan een dertiger pakken. Links en rechts wat bijgevoerd en de familie fuut een kuifverkramping bezorgd. De rest van de dag staat in het teken van bezoekende maten en ik krijg zowat een achilleshielblessure van al het koffiezetten. Wel gezellig hoor!!!! De avond valt en ik ben weer alleen. Er gebeurt helemaal niets.....

Terwijl iedereen naar zijn werk gaat zit ik me suf te peinzen. Wil er nog eentje pakken, kleintje desnoods, 28 pond of zo, hehehe. Zodra Mister X arriveert, gevolgd door Mitch en Ernst (allen in bezit van een vergunning) leg ik voor de laatste 4 uur er nog twee hengels bij. En ja hoor, weer controle! Wederom twee bossnuiters, deze keer niet Snuf en Snuitje maar een andere aardige goserd en eentje die me aan Von Klinkerhoffen deed denken.... "Zijn dat uw hengels"? Nee, die zijn van hem, wees ik op Ernst en die andere twee zijn wel van mij (3 identieke hengels op één pod, hehehe). Maar goed, de papieren van Ernst klopten alsmede die van Mitch en die van de Peuter himself. Ik had er nog wel twee bij kunnen leggen! Het mocht allemaal niet baten en om 12.00 begon ik in te pakken. De laatste boilie werd precies om 13.00 van de bodem gesleurd, einde verhaal.

Drie karpers lijkt niet veel voor een sessie van 3 nachten. Ik heb zo hard gewerkt om tot dit resultaat te komen dat het genoegen wat ik aan de vissen heb mogen beleven meer dan bevredigend is te noemen. Ik ben er heilig van overtuigd dat de kans op het vangen van een grote karper vergroot wordt als je de moeite neemt om de juiste voorbereidingen te treffen. Dit kan inderdaad betekenen dat je 20 km door seikweer naar je plek moet om te voeren en dat een week lang. Of dat je hele keuken naar overleden vis stinkt omdat je het idee hebt opgevat om zelf balletjes te gaan draaien. Het hele gedoe voor de werkelijke sessie is voor mij bijna net zo leuk geweest als de sessie zelf. Sjit, wat heb ik toch een fantastische hobby!!!!

Mazzels vrienden, tot de volgende keer!!!