Vrijdagmiddag 26 september, 14:00. Juan, Ole, John en Rolo verzamelen in café Sloterplas.... De laatste voorbereidingen worden getroffen, prijzen worden uitgestald en de lootjes worden gevouwen. Koffie houdt de heren scherp. Ole zet samen met Martijn de bordjes voor de stekken uit terwijl Juan de beker poetst, John een tukkie doet en Rolo suft. De eerste karperaars komen binnen. Wat zal de score dit jaar zijn. Juan gokt op 15 vissen en hoopt stiekum op 25. De Peuteraar vindt dat teveel per koppel.....

Om een uur of 20.30 reed ik op mijn geleende Jawa brommerd langs het Zwarte Pad. Een mevrouw kwam mij daar halen.... er was een ongelukje gebeurd.... Aangekomen bij stek 19, John Licht had bij het ingooien zijn 170 ponds collega Marcel weten te haken, AUW! Haakje lekker diep en niet 1 2 3 te verwijderen. De Peuteraar confiskeerde daarop een auto en bracht Marcel naar het Lucas. Mevrouw Marcel kwam ook nog buurten en stak de arme visvriend de nodige harten onder de riem. Na een broodje shoarma kon er verder gevist worden......

Om 22.15 beet Robert op stek 14 het spits af met wat later de grootste schub bleek! Helaas geen foto.... Ole had haast om naar zijn vriendje te komen.... En toen leek het een rustige nacht te gaan worden..... Rolo bleef in het kamp achter terwijl de andere wedstrijdleiders een broodje gingen happen. Net voordat ik wegdutte op de stretcher ging de wedstrijd-GSM af. "Ja hallo, welke stek"?, "Welke stek zegt u"?, "JA, welke stek"?, "Eurgh........u spreekt met bureau Meer en Vaart, momenteel is er een Noordafrikaans persoon aan het schieten met een vuurijzer aan het Zwarte Pad, kunt u ons meer details geven"? *BENG* Das snel wakker worden.... hehehe... Tja, meldde ik, ik hoorde wel wat geknal, maar wat moet ik ermee? "Wilt u 0900-8844 (wel politie, geen spoed) bellen indien u iets opmerkt". Ja hoor, ik zal wel even de NIET-spoedlijn bellen als er een visser vol met lood gepompt wordt, mongool! De rust keerde weder....

Om 7.00 uur was het onze Indonesische vriend Hdayat met een mooie 20plus spiegel die ons op pad deed sturen. In de nacht was er ook nog een mooie dertiger gevangen en nog wat ander spul.......

Behoorlijk gaar na een onrustig nachtje bleken er om 8.00 uur dus toch al 9 vissen gevangen te zijn! Terwijl we na het wegen een bakkie dronken ging we wederom te brommer om hier en daar te ouwenelen en koekjes te bietsen. Om 12.00 uur pakte Danny op het strandje een dikke 20-er en mocht hij samen met Juan op de foto:

Om het uur werd er, om en om, zowel op de oostoever, als op het Zwarte Pad en het strandje wel wat gevangen, een selectie van een paar prachtige vissen:

Terwijl iedereen zijn best deed om een vis te vangen vond één van de karperaars het nodig om een duiker van zijn schoeisel te beroven, zijn buurman sloot zich daarom op in zijn tent:

En we gingen vrolijk verder, terwijl Marcel (met de haak in zijn vinger) een andere vinger tussen de schanieren van zijn karperstoel plette, gingen anderen gewoon verder met drillen, hatsjikidee, nog een paar plaatjes:

Ondertussen wisten Japie Klimapie en Danny de grootste vis van de wedstrijd te haken, ruim 32 pond spekkarper:

De middag ging over in de vooravond en de tentjes van onze vissende vrienden stonden er vredig bij:

Afijn, de nacht viel en de wedstrijdleiding scoorde een chineesje. Terwijl onze Oostenrijkse vriend een 26 ponds spiegel de kant op wist te werken en Jan de Vuilnisman een schub te slim af was:

De nacht viel en bij het kamp van de wedstrijdleiding begon een stelletje ontspoorde grafbakken aan een kamelenparty...... De flessen vlogen door de lucht en onverstaanbare tyfus-herrie vulde de nacht en jaagde de konijntjes weg. Het koppel uit Den Helder (toffe gasten!) die de stek achter ons kamp had geloot hield een oogje in het zeil terwijl wij op meet- en weegweg gingen. Juan en de Peuteraar zaten vervolgens tot 03.30 uur op een stoepje om een buffer te vormen tussen ons kamp, het koppel en de frustraten. Leuke stad Amsterdam ("ze zeggen dat je bent veranderd...") nietwaar....

Na al het gezeik wat Barry (gesponsord door Hengelsport Osdorp) over zich heen had gekregen (en wat helemaal nergens op sloeg uiteindelijk) haalde hij uiteindelijk als een waardig visser, samen met Ruben, zijn gram door met vier vissen de tweede prijs te pakken!!!

Ik was helemaal gefukt toen ik thuis kwam (en dat had helemaal niets te maken dat ik de eerste nacht met Ole in de tent lag, sjeezis wat kan die goser stinken zeg) maar wel een gelukkig mens. Zoveel moois gezien! Ik hoop dat ik volgend jaar weer mee mag doen en ik hoop dat jullie er dan ook allemaal weer zijn!!!! Bedankt!