Een paar keer per jaar vang je een vis die de titel “kers op de taart” mag dragen. Tenminste als je mazzel hebt. Zo’n vis doet je al het afzien vergeten en beseffen hoe geweldig onze mooie hobby toch kan zijn. Niet zo lang geleden, op 2e kerstdag ving ik zo’n “kers” en gisteren was ik alweer aan de beurt.

Het seizoen zit er bijna op…. Als je wilt weten hoe ik hierover denk dan moet je het P’log van 1 maart 2005 maar eens nalezen…. Maar goed, ik vind het niet erg, ik ben een beetje uitgesnoekt, het zou echter leuk zijn als het seizoen uitgeluid zou worden met een kneiter, en zo, jawel, geschiedde het! Gisteren was het stipt 9.00 uur dat het vis-hikel van
Ronald voorrolde en een dagje Peuteren beginnen kon. Hup, naar de M’plek.
Een mirakel! Aangekomen op de M’plek blijkt er niemand te zijn… Sinds wij weer vissen vangen daar is het opeens weer druk…. Hoe zou dat nu toch komen??? Ronald besloot tot een halve kip en ik hing er maar een halve fietsband aan in de vorm van een Bulldawg…. Gezellig naast elkaar staand keuvelend over meters onderwijl links en rechts werpend krijg ik opeens een tik te verwerken. “Ja”! “Nee, toch niet”, “Toch wel”…. Zo ging het een beetje, de vis had gehapt en was niet gehaakt, een seconde later hing het beest dan toch……….
Wat een uitsmijter!!!De Abu begon plots lijn te geven en even kwam er een machtige rug boven. ”Oei, een meter ouwe”, zeiden we in koor…. Het tricky gedeelte was, net als een paar dagen geleden, om de vis langs diverse obstakels te leiden…. Twee keer dook de vis ergens onder en alleen door half het water in te duiken kon ik een vastloper voorkomen….. Dat zou te erg zijn geweest. In één schepbeweging griste Ronald de vis de majem uit en daar lag-ie dan…. Oei, oei, oei, wat een dikke vis!
106cm aan Esox….De vis werd onthaakt, gemeten en veelvuldig gekiekt…. De unster die de avond ervoor nog in mijn hand lag, lag nog thuis in de schuur en dus werd het gewicht geschat op “vet looiig”…. Een last waarvan ik niet wist dat ik die meedroeg, viel plots van mijn schouders… Klaarblijkelijk zat het onlangs verspelen van die twee geschatte meters toch dieper dan ik dacht. De vis ging terug en was in een flits verdwenen, ik zou zweren dat ik bij deze actie de gelobde voet van een koet onder haar aarsvin zag uitsteken…. Kan ook de opwinding zijn geweest….. Verder hengelen….
De sloot was merkwaardig stil. Okee, het weer was niet optimaal, helder en zonnig maar enige activiteit in deze hongerige tijden hadden we toch wel verwacht. Geen enkele verdere kolk. Na nog wat spots uitgekamd te hebben besloten we naar Noord te gaan om André op te pikken en verder te Peuteren…. De homesloot van André levert altijd wel een vis op en dus eerstens daar maar eens heen. Klets.
Minder dan de helft maar toch leuk….. 51cmEn toen werd het taai. Op een andere zekere plek zagen we wel wat kolken maar ondanks alle pogingen kwam er geen vis meer bij in de vuilniszak…. De uren verstreken en ik was de meter alweer zowat vergeten….. André was alweer pleite en we besloten tot een laatste bruggetje alwaar Ronald een dag eerder een giga-vis gemist had. En hij lag er nog!!!
De metervis van 90cm, ook zo vet….De kip werd pardoes gefileerd en een rare dril vlakbij de kant was het gevolg…. Ik twijfelde of de vis een meter zou halen, dik was-ie in ieder geval wel. Omdat de kip allerlei dreggen heeft, de vis vreselijk wild was en Ronald deze vis wel heel erg graag op de kant wilde, stak ik mijn jatjes maar weer eens in de sloot en worstelde de vis het water uit….. Wat een bak weer! Ik schatte de vis op hoog in de 90cm, 98cm of zo….. Ronald hoopte natuurlijk op een meter…. Tot ons beider verbazing kwam de vis echter niet verder dan 90cm…. Je kan er soms naast zitten….
Gelukkig… Allebei een knappe vis, het is altijd klote als er eentje de gouwe pik heeft. Okee, mijn pik was wat groter gisteren maar die van Ronald is ook lekker dik, hehe…..