
Gisterenavond was een memorabele avond. Er werd afscheid genomen van de Spekkenplek. De plek die mij de afgelopen maanden druk heeft bezig gehouden, de plek waar ik de afgelopen maand niet heb kunnen halen waar ik zo hard voor gewerkt heb…. De Spekkenplek dus.
De Spekkenplek. De afgelopen jaren hebben uitgewezen dat het oogstfestijn hier van half april tot eind mei plaats vindt, natuurlijk zijn de heersende weersomstandigheden hierbij van groot belang. Ik begon eigenlijk net lekker op gang te komen toen het noodlot toe sloeg, maar goed, das oud nieuws. Eigenlijk had ik helemaal geen zin meer om daar te vissen dit jaar. Ik kon mijn plan niet uitvoeren en dan ben ik er snel klaar mee. Na een paar weken begon het toch weer te kriebelen en toen belde Loek.
Of ik zin had om te vissen. Tja, altijd, maar ik kan niet veel. “Maakt niet uit, ik doe alles”, was zijn repliek. Nu weet ik dat Loek erg graag een keer op de Spekkenplek wil vissen maar dit nooit zal doen uit respect voor mij, ook niet nu ik in de kreukels lig. Dat vind ik erg netjes. Aldus stemde ik in en stelde “mijn” plek voor. Loek zou voeren, de eerste dag een emmer met verschillende hoogwaardige partikels en een kilo cubes, de tweede dag slechts een kilo cubes. Gisterenavond dan.
Om 20.00 uur liggen de stokken in. De deal is: Loek pakt alles. Goeie deal, hehe. Het water ligt voor 65% dicht met lelies en ik voorspel alvast lastig drillen mocht een geschubde broeder zich vergissen. De 10 minuten die het duurt voordat we de eerste fluiter krijgen is bepaald hoopgevend. Inderdaad, de vis zwemt zich compleet vast en de trukendoos gaat open. Er volgt een kwartiertje van bedaard pompen, lossen, trekken en duwen. Dat helpt.
Oude schub, mooier dan dit worden ze niet…..Een ongelofelijk breed geschouderde vis kan gewogen worden. 9,5 kg schoon aan de haak, een top begin! Deze vis was een paar weken geleden een twintigplusser, de pens is een beetje ingevallen……
Met een heel gaaf bekkie……Het feest is echter nog niet over want een half uur later is het weer bingo. Deze keer zitten we echt in de sjit. De vis zwemt zich vast in het kleinste lelieveldje wat er is en wederom is het goochelen geblazen. De lijn zit ergens aan vast in het midden van het water (een plastic zak!) en schiet plots los, even paniek. De lijn ligt slap en de vis duikt een groter veld in….. Ik zie ‘m aan het oppervlak en gil tegen Loek “Sleur ‘m er over!”. Het werkt en even later staan we weer te kieken.
10 pond maar wat zijn ze toch mooi hier!We vissen verder. Het duurt even maar dan is daar eindelijk een echte torpedoschub aanbeet. Een giga-fluiter, een boeggolf, gillende koeten, een reiger valt dood om. Wat een geweld. Loek begint aardig op dreef te komen met het drillen in groentesoep en weet behendig de vis naar het open te jassen. Tsjakka!
17 pond, 80cm, een knappe hatrick is een feit!We besluiten tot een Roosvicée om het te vieren. Loek is echt dolgelukkig en ik deel zijn stemming. Een mooier afscheid had ik me niet kunnen wensen. We hengelen nog een uurtje door maar besluiten dan dat de buit binnen is en we tevree de bedstede kunnen opzoeken.
De laatste, na de release……Ik moet zeggen dat het drillen van een vis in zoveel plantensjit bepaald geen eenvoudige opgave is, het heeft mij best wel even geduurd voordat ik wist hoe dit aan te pakken zonder de vis te beschadigen maar ‘m wel te landen. Loek had het snel door. Drie uit drie. Knap gedaan man! En bedankt nog, vond het top!
Perfect gehaakt………