
10 september 2005, precies een jaar geleden dus. Zoals iedere dag zet ik de doos aan, klik op de snelkoppeling om naar internet te gaan. Check mijn mail, check het Gastboek, check wat vissites. De eerste die ik bezoek is altijd de Speelgoedhengel van V.Y.Verwolf. Ik schrik me de pleuris!
“Ik stop ermee….”Dat staat er! De sportvissite die met afstand voor mij het meeste plezier oplevert, gaat er mee ophouden. Ik loop naar de kast, trek een fles AH-huiswijn van de plank, sla de hals er af, klok de liter in 5 lange teugen weg. Het is 8.00 uur in de morgen. Waarom? WAAROM?
Ik meel V.Y. Hij legt het uit. Hij heeft gelijk. Toch stemt me dit somber. Een eenzaam pareltje in de grote, grijze internetbrij, verdwijnt. De verhaaltjes waarom ik zo dikwijls om heb moeten schuddebuiken, komen niet meer. Een zwarte dag.
Af en toe surf ik nog even langs de site. Via een semi-geheim linkje kan je daar nog eens neuzen door de krochten van de
Speelgoedhengel. Iedere keer vraag ik me dan toch weer af…. Wanneer begin je weer? Maar ja, het zal wel wishful thinking zijn.