Leuk hoor zo’n
Roofvisdag organiseren, maar damn! Wat een tijd gaat er in zitten om het voor te bereiden. Maar goed, het betaalt zich nu alweer terug. Ik word overstelpt met toffe mailtjes en sms-jes! Dank dank dank! Anywee, gaar van al dat typen besloot ik afgelopen weekend dat ik even me neus in andersmans bek moest gaan duwen. Even Ronald bellen.
Ronald had er ook wel zin an. Helaas was de tijd erg beperkt. Dingen, gedoetjes, geneuzel en gefiereleflapstaart meuk. Van dat soort sjit stond in de weg van een veelurig kletsfestijn, niet getreurd, dan maar een half uurtje. Pats!
Worp drie. Onze Hardhat krijgt een beuker te verduren, de vis, een dikke, vliegt laag over en we moeten nog net niet bukken, patsj weg. Mmmm. Worp acht. Nooit voor één gat te vangen (…) doet Ronald het nog maar een keertje voor. Maar, wederom hebben we pech. Een grote snoek weet na wat gemor de dreg te lossen en vervolgt haar tocht in het nat om wat voorntjes uit het leven te rukken.
Mmmmz. Het is wel 10 minuten stil maar dan mag ik aan de bak. De vis hangt aan een velletje en ik heb de slip zover open dat de spoel er bijna af lazert. Pfrrrt. Na een hachelijke 5 minuten is het dan toch bingo.
Klets! Een slanke doch gave dame van 98cm….Nog drie minuten te gaan. Bam! Wat nou weer? Een enorme schele pos verschijnt even aan het oppervlak om vervolgens al bonkend en morrend het hazenpad te kiezen. Ja, HOHO! Dat gaat zomaar niet. Ik land de engerd en we kunnen weer kieken.
Een gehavende pos van 71cm….De tijd is op. Op de aanstaande Roofvisdag zouden deze vissen zeker meetellen voor de Superhoofdprijs (O nee! Ik mag niet meedingen van mezelf, kut!) . We schudden elkaar de natte klauw. Snel inpakken en wegwezen, hij was weer lekker mevrouw Jannie!
