
Ja! Deze sessie is slecht voor de gemiddeldes. Waarom ik het toch naar mijn zin had? Read on baby!
Pats. Om 15.00 uur rij ik weg van mijn werk, uurtje vrij genomen. Klets. Half uur later sleur ik de hengels van zolder bij Ernst en pleur een AH-stoommaaltijd in de magnetron. Klots. Dat was een liter melk. Klats. Als een bejaarde muilezel zeul ik hijgend de hele zooi naar de stek. 17.00 uur, alles staat en ligt in. Chillen! Boem!
Heerlijk. Het is al donker. Twee bakken koffie, paar peukies. Hmmmz, het is 17.15 uur. Wat zal ik nu gaan doen. Tering! Ik moet helemaal niks! Niks van anderen, niks van mezelf. Ik moet echt die knop even omdraaien, ik concentreer me diep en laat een scheet. 17.30 uur, het is gelukt! Ik ben chill!
Radio. Ik luister radio. Dance-classics, politiek geneuzel, reclames, filenieuws, leuke sjit, de uren vliegen om! Niemand belt en ik bel niemand. Dan begint de wedstrijd, ik luister. Ik hou het vol tot 4 minuten voor tijd, dan is deze jongen vertrokken. Ik mis de 1-1.
2.52 uur. Ik word wakker. Pis een struik omver, paf een sjaffie en bewonder de sterrenhemel. Er vliegt een uil over, bruut groot en geruisloos. Ik noem ‘m Pukkie. Slapen maar weer. 7.20 uur. Ik word wakker. Tering! Gewoon bijna 10 uur geslapen! Een nieuw PR dit jaar!
De rest van de koffie gaat er aan, een plat broodje wordt vermalen. Ik ververs de boel en ben happy en (en dat gebeurt niet vaak!!) rielekst. Zeventien uur nadat de eerste rig te water ging trek ik de laatste de kant op. Het is mooi geweest. Niet één enkele piep gehad, geblankt dus, maar who cares. Uiterst tevreden strompel ik naar de zolder van Ernst om de meuk te dumpen. Daar wacht koffie. Damn! Life is good!