
Eén keer in de zoveel tijd ga ik een avondje vissen met de
Edhunters. Dat vind ik leuk. Deze knapen staan immer garant voor een gezellig samenzijn waarbij diepzinnige gesprekken naadloos worden afgewisseld met Amsterdamse onderbroekenlol, van beide ben ik niet vies, leuk dus. En zo geschiedde het dat ik gisteren naar het KKW scooterde in blije afwachting van EHD, EHT en EHR!
Het is ook alweer een dikke week geleden dat ik gekarperd heb. Dat is niet normaal voor iemand als ik en, indien het langer duurt, mogelijk zelfs levensbedreigend! Als ik bij het KKW arriveer ben ik weer helemaal carp-ready, de gezondheid is weer op peil en ook zit alles in het bolletje weer goed. Het is 14.15 uur, ik lig in.
André komt langs, niet om te vissen maar gewoon voor de gezelligheid! Wat heb ik toch een leuke vismaten! We babbelen en speuren onderwijl de einder af naar rollende klatsers. Ik zie er zowaar eentje maar 150 meter gooi ik niet. Het is inmiddels 15.15 uur en ik zit dus al een uur te blanken! Opeens wordt de hemel zwart en begint het een partij te plenzen….. “Hee, een piepje”! André is in een vorig leven een haasje geweest en heeft nog steeds een erg goed gehoor, ik hoor niks. De regen klettert op de plu, ik check toch maar even de rechterstok, de stok die tussen het riet staat en die ik net niet zien kan…. De top bonkt!
Game on! Ik verwacht een breamer maar dit is echt hele serieuze poep. Binnen no-time ligt de vis 50 meter op het wijd en 7 meter diep, ik heb weinig te vertellen. Minuten verstrijken en moeizaam win ik steeds een beetje lijn. Dan komt het beest plots door het oppervlak! Twintig meter uit de kant en boven 6 meter water! “Fuk, een big”, roepen we in koor. Inmiddels zijn we seiknat maar dat deert niet, wat wel eng is dat het ieder moment kan gaan bliksemen en dan sta je liever niet met 12-voet carbon omhoog te wijzen, mmmmm….
Maar ja, de bui afwachten is geen optie want de vis duikt pardoes het talud in. Het is echt een beuker, zwaar vooral. Geen lange, scheurende runs, nee, gewoon die ponden in de strijd gooien en log doen, wel vet! “Mannen!”, klinkt er plots en daar is EHD! De vis wil maar niet van de bodem komen, het is echt bizar. Eindelijk, na 20 minuten pompen ligt-ie gereed om geschept te worden. Maar het is een kutplek om te scheppen en mijn net is, voor wie het niet gewend is, een beetje slap in de armen…. Aldus ligt de vis in het net en zwemt er vrolijk weer uit. AAAAARRRGGHH!
Inmiddels hebben we het visje goed kunnen zien en zijn we overtuigd dat het wel eens een hoge twintiger kan zijn. Ik raak een beetje gestressd, we lopen te kutten, die vis had al lang op de kant moeten zijn. Tering. Onderwijl ligt de vis muurvast op de rand van het talud, twee meter uit de kant en twee meter diep, we zien alleen nog de staart…. Ik wil er in gaan.
Het is niet nodig want de vis zat helemaal niet vast maar was gewoon even gaan “liggen”…. Duh! Wat een mafkees zeg! Een metertje dichterbij de kant besluit onze vriend even een wierbed aan te doen en nu lijkt het noodlot echt te gaan toeslaan. Bam vast! Geen beweging meer in te krijgen en weer zien we alleen nog maar de staart, de staart die ons gedag lijkt te wuiven.
Ik voel mijn natte lijf niet meer, Dan en Dré staan ook te flippen, die vis moet er uit! We besluiten met de steel van het net het wier weg te “harken”…. Het gaat allemaal maar net maar het lukt! De vis zet aan om weer over het talud te duiken maar ik heb er genoeg van, iets te hard wellicht sleur ik de vis naar boven, op zijn zij en pang het net in. Hebbes! Het is inmiddels droog geworden.
Zwaar, zeer zwaar bevochten!
Echt een hele massieve vis, check eens hoe breed dat ding is!“Hij is wel kort man”, zegt Dré. Ik kijk ‘m verbaasd aan en zeg: “Kort? Nee man, dat ding is 90+, hij lijkt kort omdat-ie zo massief is…..” En inderdaad, de vis is dik over de 90cm en met 28 pond op de schaal een bijzonder gunstige aftrap voor de tweede helft van 2007! Ik doe een dansje.
Na de pix taait Dré af om te laat op zijn werk te komen (sorry gap, wel tof dat je bleef!) en ben ik alleen met EHD. Hij belt even met EHT, die is nog aan het werk en verwacht rond 19.00 uur ter plaatse te zijn….. Als hij hoort dat ik reeds een dikke klatser op de kant heb zegt hij letterlijk het volgende: “Wat een vuile schoft is het toch!”…. Ik lach maar wat,
Het ziet er goed uit, ik verwacht nog wel een visje. Danny ligt ook goed en voor Tom is er ook nog een prima plekje vrij. Er moet gewoon nog een vis gaan komen. Dan belt EHT, hij zit in de file en is behoorlijk gefukt. Inderdaad, het is al ruim na 20 uur als hij arriveert en even zijn hart lucht over nare files en domme mensen, heel goed!
De hoop is groot maar daar moeten we het dan ook maar mee doen. Geen piepje krijgen we meer te horen. Het is geen makkelijk water maar ik had na die snelle run toch nog wel iets verwacht, hmmmmmz……
EHD gooit zijn haar los…..Enfin, ik mag niet klagen dacht ik zo. Alhoewel!? Waar is toch die EHR? De enige Edhunter die ik nog niet persoonlijk ken! Tom vertelt dat de boy plots andere prio’s had. Jammer, ik had ‘m graag eens ontmoet, hopelijk volgende keer.
Een lang verhaal, ik hoop dat het nog een beetje te lezen was. Ciao!