
Op jacht naar de dertiende KKW-big van 2007! Vorig jaar had ik er in totaal 14 en daar moet en zal ik over heen. Wat doe je dan? Juist! Je pakt je hengels, een zak Roloballen en je gaat er keihard tegenaan. Succes gegarandeerd! Toch?
Donderdagavond. Het is net na 19.00 uur als ik op de beoogde plek arriveer. Vanavond vis ik met Justin, leuk. Hij komt een paar minuten later ook aangehobbeld en behalve zijn gear neemt hij ook een seikerig motregentje mee. Beetje jammer……..
Ik voel me goed, ik heb voor de verandering eens hard gewerkt en ik verdien een uitje. Dit kan nooit lang gaan duren. Maar het duurt wel lang. Het blijft maar seiken en van het lauwe bier worden we ook niet echt blij. Een uil gilt een paar keer maar de piepers geven geen antwoord. Het is kut maar wel gezellig! Omdat Justin moet werken de volgende dag en ik vroeg wil vissen nokken we om 23.00 uur al af. Score? Nul pieps.
Op jacht naar de 13e KKW-big van 2007, op vrijdag de dertiende, het wordt nog erger straks. Maar laat ik bij het begin beginnen. Pang. 5.00 uur. Na een nachtrust van wel drie-en-half uur zit ik alweer scherp. Ik zit heel ondiep te vissen en bij aankomst heb ik het voer dat ik de avond ervoor gedumpt heb zien liggen. Een vuig teken. Dit gaat ‘m niet worden, ik voel het, ik voel het. Ik besluit na anderhalf uur te verkassen, ik moet diep.
Het is alweer 7.00 uur. Ik lig nu op diepe dieptes, de diepste stok ligt op 13 meter (daar issie weer!), een paar boilies erbij en wachten maar. Van regen is nu geen enkele sprake, het zonnetje schijnt, ik ben een happy chappy. Het kan niet anders, ik doezel weg. Ik doezel weg en ik droom mooie dromen…..
Mooie dromen…..Het is 9.00 uur, ik ben weer bij de mannen. Scherp als de tong van een valse nicht, ready to rock. De 13-meter stok piept, ik sta er meteen naast. De top buigt, volle fluiter. Loei- en loeihard. Hengel in de hand, handje op de spoel, laat maar gaan, laat maar uitrazen, geen obstakels hier. De rig lag zo’n 60 meter uit de kant, inmiddels is er al zo’n 20 meter van de spoel gesleurd, tijd om de druk een beetje op te voeren…….
Ik draai de slip wat dichter en doe het fijne werk met mijn hand, zo doe ik dat altijd. Het is echt een beuker, moet een dikke zijn. Snelheid en gewicht, dat laatste voel je gewoon. Pats! Pats? De hengel veert recht! De lijn schiet door de eerste drie ogen en valt zielig bungelend naar benee. Gebroken!
Ik sta nu echt te godverren. Een lijn die breekt is kut maar wanneer een lijn breekt tussen de ogen op een moment dat er amper druk wordt uitgeoefend is te kut voor woorden. Hier kan ik echt helemaal niets aan doen! Het is een nieuwe spoel, er zit bijna 500 meter aan splinternieuwe Shimano-lijn op en het breekt gewoon! Niks geen obstakel, mosseltje of iets anders, neen, gewoon gebroken in de lucht!
Ik heb het ooit eens meegemaakt met een rol van 270meter 10/00 Whiplash. Ik spoelde het op op mijn spinmolen en na 50 meter lag de lijn in twee stukken…. Rotte plek? Einde bulkspoel? Vertel het mij maar. Wat ik nu alleen wel weet is dat ik een vis heb verspeeld, een vis op een water waar iedere vis nog steeds een bonus is. Verpest je een vis door eigen stommiteit? Das ook vervelend maar dit is veel frustrerender. Aaaaarghh!
Het duurt een paar uur voordat ik besef dat er nu ook nog eens een vis rondzwemt met met 80 meter nylon, veel zieker dan dit kan ik niet worden. In plaats van te nokken besluit ik door te gaan. Ik moet een vis. De uren verstrijken, ik zie vis rollen, ik zie ze springen, ik zie ze overal. Maar vangen lukt niet meer. 14.00 uur, ik heb te lang gevist, ik baal. Niet meer voor mijzelf maar voor die vis, kutzooi. Sorry vis.
No fish today, my love has gone away
The rod stands forlorn, a symbol of the dawn
No fish today, it seems a common sight
But people passing by don't know the reason why
How could they know just what this message means
The end of my hopes, the end of all my dreams….