
Ha! Deze keer ben ik goed voorbereid! Het is weer maandagochtend en het is weer onchristelijk vroeg. Deze keer heb ik mijn waadpak aan, deze keer ben ik scherper dan riet, deze keer kan er niets misgaan! Of toch?
Afgelopen maandagochtend, het is donker en mijn lijf protesteert. Het kraakt en piept, is traag. Mijn reactievermogen is 2 op een schaal van 10. Aldus loop ik twee keer tegen een openstaand keukenkastdeurtje aan, dat helpt. Om 5.45 uur ben ik ter plaatse.
Het voer op het ondiepe ligt er nog, daar word ik alweer niet blij van. Maar ja, de vorige keer ving ik toch ook een vis? En wederom maakt het me niet uit, het 6.00 uur als ik de ondiepe stok parkeer. De andere stok is al gereed om in te werpen en in het donker loop ik een stukje weg om in te werpen. Het is 6.01 uur. Nu snel inwerpen en dan alle aandacht op de obstakelstok, ik laat me niet nog een keer fukken! Ik hef de hengel en zet aan voor de 85 meter zwiep die ik in gedachten heb, het is 6.01 en 30 seconden…. PIEIEIEIEIEP!!!!!!!!
Anderhalve minuut in en de obstakelstok is al vertrokken! Op een bed van zeker 40 boilies is de haakboilie gegrepen, anderhalve minuut na inwerpen, 5 minuten nadat ik er nog met een grote lamp stond te zwaaien…. En weer vliegt er een Dave Lane door de lucht, ik sprint terug…
Een verzwikte enkel (molshoop) en 8 seconden later grijp ik de bonkende hengel. Hoe stom! Weer wat geleerd, eerst de makkelijke stok inwerpen dan pas de obstakelhengel, een harde les op deze manier. Het begint te motten, ik baal, de vis is alweer ver weg en een paar obstakels verder. Al mijn spullen liggen verspreid en worden nu nat, ik ben ook nog steeds niet wakker alhoewel ik nu in rap tempo aan het ontwaken ben….
Ik bemerk dat ik sjaggo word. Raar misschien want ik sta een vis te drillen! Ik probeer het even uit te leggen…… Ik ben geen ochtendmens, ik moet eerst koffie, een peuk, een broodje en kakken. In willekeurige volgorde. Nu sta ik dus geheel nuchter, zwaar zwetend (om mijn tas niet te vol te doen trek ik mijn extra truien altijd aan) in mijn waadpak te kloten terwijl alles nat regent. En ik loop echt te klooien. Ik wil de vis een stukje terugtrekken waarbij ik de hengel heel hoog houd. Op 4 meter boven mijn hoofd hangt een tak over het water. Jawel! De Technium slaat zich een paar keer om deze tak en zit vast, als een fokking huis!
Daar sta je dan. Te godverren, hengel 90 graden omhoog, vis die nog steeds loop te trekken aan de andere kant. Er spat een adertje is redelijkheidszone van mijn hersenkwab. Ik begin te zwaaien met de hengel, komt niet los, wel kan ik een stukje binnen draaien maar de lijn blijft om het takje zitten! Met de schepnetsteel probeer ik de lijn te pakken maar dat lukt niet. Woest ram ik nu de hengel naar benee waarbij deze dus de verkeerde kant opbuigt. Een prima manier om een stok te breken. Twee minuten van woest gezwiep en geram is de lijn vrij en ligt slap op het water…..
Ik draai de lijn weer strak en voel dat de vis nog hangt, wonderbaarlijk! Ik besluit een stukje naar het eerste obstakel te lopen met het net en daar het water in te stappen. Na twee stappen zit het net vast! Wat nu weer? Een bramentak heeft het gaas van het net gevonden en zich op 34 plekken tegelijk vastgegrepen. Ik word nu echt maniakaal en met een forse ros scheur ik het net los en trek de braam de grond uit! Later blijkt het net nog geheel intact!
Ik leg het net in het water en wil de sloot instappen. Eerst maar eens het hoofdlampje aan, straks stap ik nog in een gat of zo. En dan lacht het geluk me opeens toe! De vis ligt 20cm naast het net! Door al dat gesleur heb ik klaarblijkelijk de vis “gedrild” en voorbij de obstakels getrokken! En, ik hoef het water dus niet in! Pats!
90 seconden, 13,4kg…..Het is ook nog eens een mooie vis. Ik moet even aan die 28-er denken van laatst of zou het misschien wel Das Schwein betreffen? Das Schwein ving ik vorig jaar twee keer op 26 pond, de laatste keer op
13 juli 2006. Ik heb het beestje destijds zo genoemd omdat het zo’n enorme veelvraat is…. Ondanks mijn onbehouwen gesleur is de haak niet gaan wandelen, daar was ik echt ziek van geweest....
Ik vis nog een paar uur door, inmiddels ben ik bijgekomen. De koffie en de broodjes smaken goed. De peukies activeren de darmflora en om 9.30 uur ben ik genoodzaakt af te taaien omdat ik anders mijn waadpak volkak.
Thuis bij Ernst check ik de foto’s, het is inderdaad Das Schwein! Grappig!