Gisteren toen ik onze peut naar het ziekenhuis reed ..maakte ik grapjes en grolletjes om onze vriend wat op te fleuren.
Maar ik was zelf best ook gespannen....onze gap zelf was erg zenuwachtig en vertrouwd niet zo erg in die wittejassen bende.
De boy is een perfectonist die zelf de regie in handen wil houden...maar met dit geval moet hij zijn lot in handen van andere laten.
Vandaag elk moment gaat het gebeuren,en in steek in gedachten een kaarsje en doe een schietgebedje
tot de grote visgod,dat onze gappie zeer snel weer kan...dansen ,springen,rennen, biggenkletsen en alle andere fijne dingen die het leven zo geweldig maken.
@Ben zodra ik hem zie zal ik zeker een big <^^> huggy aan hem geven ;-p
@Julian dat bakkie gaan we zeker doen man de 21ste .