Dit verhaaltje schrijf ik in stukjes. Steeds een paar regels. Ik moet veel bewegen. Niet te veel op den togus hangen voor de PC. Dus wandel ik steeds een endje. De ene keer van de keuken naar het toilet, de andere keer van de huiskamer naar het bed. Een dolle boel! In het kort de laatste dagen……

Dinsdag. Ik wordt door Dré naar het Lucas gebracht. Bij de ingang staat al een bed met wielen te wachten, das goed geregeld want ik kan nauwelijks meer lopen. Net voor het het middaguur sta ik dan op “zaal”. Vier bedden in totaal. Een leeg bed, een bed met een ouwe Antilliaan met een nekhernia die alleen Engels spreekt (of iets wat er voor door moet gaan) en een goser van mijn leeftijd met een lage hernia. Hij zou vandaag geopereerd worden maar is verplaatst naar woensdag. De hele dag gebeurt er weinig. Ik krijg eten en om 20 uur een prik in mijn buik, tegen trombose. En….. een tubetje. Een soort klein reistandpastaatje met een lange tuut…. De klysma! Om 00.00 klats ik de tuut in de normaal exit-only ster en tien minuten later ruft ik mijn darmen leeg. Dat viel alleszins mee! Vanaf dat moment mag ik niets meer eten en drinken.

Woensdag. Gehaktdag. Ik sta als tweede gepland. Dat betekent dat ik om ongeveer 10 uur aan de beurt ben. Maar ik word steeds verplaatst. Eerst word ik derde dan vierde…. Eindelijk, om 12.00 uur krijg ik een papieren slip aangehesen en een in de gayscene populair nachthemd, open aan de achterzijde. En een pilletje, erg vette sjit want ik stort binnen een kwartier in slaap. Als ik wakker word is het 14.00 uur en nog lig ik op “zaal”! De pil is al weer uitgewerkt. Dan eindelijk, het is 14.30 uur, ik word opgehaald…..

Zes verdiepingen lager, afdeling euthanasie. Ik heb weer een pil gehad en voel me erg suf. Ik heb besloten om voor de ruggenprik te gaan, toch maar wel. Eerst een verdovingsprik in de opperhuid en dan een dikke naald het merg in, wat een kutgevoel! Maar het werkt niet, alleen m’n rechterbovenbeen raakt verlamd. Tot zes keer toe krijg ik de volle mep en dan geven ze het op. Richting OK.

De OK. Wat een flitsend hok! Captain on the bridge! Een dikke anesthesist steekt een welhaast nog dikkere spuit in mijn infuus (in de rechterhand, links was mislukt!!!!) Ik denk aan iets liefs, mijn arm wordt warm, dat gaat snel. Weg……..

Een paar uur later word ik wakker. Mensen praten met me. Later hoor ik dat ik erg vrolijk was, ik weet niets meer. Boven op zaal bel ik vrienden. Ook dat weet ik niet meer, ben echt zwaar onder invloed, een regelrechte junk. Zes uur plat dan mag ik op me zijnrollen. Wel krijg ik brood en een kopje bouillon met een rietje. Dat gaat er wel in en 5 minuten later er net zo vrolijk weer uit. Een kwartier later doe ik een tweede poging en deze keer hou ik de boel binnen. Ik heb opeens vreselijk honger en stouw binnen no-time 8 sneetjes achter den kiezen. De goser naast me heeft veel pijn. Hij krijgt morfine. Ze vragen of ik dat ook wil, ik weiger beleefd.


PFFP….!!! Petlim Forever, Forever Petlim!
Donderdag. Door het gespook van mijn herniacollega en de pijn heb ik weinig geslapen. Voel me aardig brak. Heb pijn in mijn rug maar meer van het vele liggen dan van de operatie. Het is nog geen 6 uur. Om een uur of 10 zou de fysiotherapeuteraar komen en mag ik wellicht uit bed. Dat duurt me veels te lang. Om 8 uur verlaat ik mijn bed stiekum, het duurt een kwartier maar dan sta ik. In mijn bed een grote bloedplas achterlatend. Ik juich een klein juichje, ik heb geen doorstraling meer. Ik heb GEEN doorstraling meer. Op de gang kom ik de fysio tegen, hij probeert streng te doen maar begint me daarna te coachen, samen lopen we een trapje op en af.

Dan gaat het snel. Ik krijg nog een prikje en dan word ik ontslagen. De eerste keer in mijn leven dat in ontslag krijg! Ik loop moeilijk, ben superstijf, de wond doet pijn, misselijk, duizelig maar o zo happy!

Thuis. Ik slaap, slaap, slaap. Met Ernst loop ik een blokje. Daarna ga ik weer slapen. Tering wat ben ik moe!

Vrijdag, vandaag. Heerlijk. Ik ben al wat minder stijf. Het gaat goed. Die misselijkheid is eigenlijk het vervelendste maar als dat alles is. Dré komt op visite en aan zijn hand loop ik twee blokjes. Het gaat goed.

Tja, wat moet ik verder nog zeggen? De vele posts, mails, sms-jes en belletjes hebben mij door dit vervelende hoofdstuk in mijn prille Peuterbestaan wonderbaarlijk goed heen geholpen. Het is fijn als je weet dat er zoveel mensen met je meeleven. Het zal nog wel een tijdje duren voordat ik weer iets serieus kan gaan ondernemen maar ik wil dit niet verknallen. Gasten ontzettend bedankt en hopelijk tot rap!

20 Commentaren

comment door elnilio @ 12 Oct 2007 08:44 pm

dit zou wel eens je meest stoere post ooit kunnen zijn, vriend. Respect.

comment door Sergei @ 12 Oct 2007 08:53 pm

Je ziet er idd erg 'relaxed' uit!!!
Hoe waren je verpleegsters?
Beste Peut, vanaf nu gaat alleen maar beter en je hebt nu even de tijd om je zonden te overdenken en eventueel nieuwe strategieën te bedenken en weet je?!?!?!?!?!
VROUWEN GEILEN OP LITEKENS!!!!!!!

comment door Koen @ 12 Oct 2007 08:54 pm

Phoehééé, wat een verhaal. Rustig aan Rolo. Je zegt het zelf al, je moet het niet verknallen.

comment door Ben @ 12 Oct 2007 09:13 pm

T was fijn je vanmiddag weer te horen , klonk een stuk sterker dan een paar dagen geleden. tot snel

comment door Pompie @ 12 Oct 2007 09:26 pm

He jongetje, welcome back
Je klinkt weer goed ennuhh.... hoeree onze Peut is still alive!!!!
JIIIIIIEEEHOEEEEE :):):)

comment door Bas @ 12 Oct 2007 10:21 pm

Sergei? VROUWEN GEILEN OP LIT(t)EKENS...........................Sorry maar Volendam??? kinkie rits op je rug? doe je rustig aan, ben nieuwschierig of je zondag aan de waterkant zit (ving zoiets op bij Ruud enne wat is die Annie modern)

comment door Sergei @ 12 Oct 2007 10:27 pm

@ Bas: Volendam vind ik extreem, daar zal ik geen grappen over maken!

comment door Rolo @ 12 Oct 2007 10:42 pm

@Sergei: Dat weet Bas ook wel, de boy mag graag stangen en doet dat best goed.... Chill chill :)

comment door EHT @ 12 Oct 2007 11:10 pm

Welkom terug, gap!
Fysiopeuteraar, hehe...

Ik zie je van de week...
Let je volgende week wel een beetje op met je rug als je die dertiger terug zet?

comment door Timon @ 12 Oct 2007 11:13 pm

Ik hoorde laatst dat dat litteken op de rug van de peut van een snoek afkomstig is van 2,5 meter!

comment door Sergei @ 12 Oct 2007 11:46 pm

Oh, ik ben ook niet op de kast hoor!
Krijg je mij niet snel op,;-p

comment door EHD @ 13 Oct 2007 12:48 am

oei!! bikkel dat je er legt!!!
zeker weten dat het vanaf nu alleen maar beter kan gaan !!!
voor je het weet ben je weer de oude.
ik zie toch liever een verslag met vis als deze als ik eerlijk ben!

latersssss.........

comment door DT @ 13 Oct 2007 09:14 am

Das goed nieuws Peutje, maar hou je rustig anders is de pret zo weer over.

Oja, die dave lane pet gaat wel weer erg ver natuurlijk, maar als ie niet mee had gegaan was het ook vreemd geweest. Er is maar 1 echte petlim...

Beterschap ouwe, probeer nog even van de rust te genieten de herfst staat voor de deur het wordt straks weer zwaar genoeg ;-)

comment door Ate @ 13 Oct 2007 01:37 pm

He beterschap man! mooi dat het zo goed ging, de snoeken worden de komende periode alleen maar groter, dus even wachten met vissen kan geen kwaad. Die 99-er van nu is over twee weken wel een meter.
PFFP indeed!

comment door chris snoekbaars @ 13 Oct 2007 02:32 pm

Hee gab lekker dat je weer mobiel bent heb je die dave lane cap ook opgehouden tijdens de operatie. Als wij mekaar binnenkort zien dan heb ik een nieuwe voor je we wilden nog met zijn alle naar je toe komen maar volgens plofkop was dat te druk voor je.als je weer thuis bent en je wat beter voelt bel dan dan komen we even bij je langs.
beterschap

comment door Rolo @ 13 Oct 2007 02:51 pm

@EHD: Hehe, ik eigenlijk ook!
@DT: Was het maar vast zo ver! Ik bulk van de plannen!
@Ate: Psies!
@Chris: Oei! Een nieuwe pet! Dan moet ik meteen maar een tweede set Lanes aanschaffen :)) We belluh!

comment door EHR @ 13 Oct 2007 05:03 pm

Goed om te lezen dat je er doorheen bent... vanaf gaat het alleen maar beter :-) En die pet doet 't 'm... net zoals cowboys hun laarzen aanhouden! sterkte.

comment door Joshua @ 13 Oct 2007 07:35 pm

Ben blij dat t zo goed gaat. Je heb gelijk dat je het eerst rustig aan doe. K weet t is moeilijk, maar probeer je in te houden. Sterkte en beterschap

comment door archie @ 13 Oct 2007 08:42 pm

Ben blij voor je peut dat je weer op de goede weg terug bent. Ik hoop voor je dat je weer snel de oude bent. Die uitnodiging staat om hier(Bakkum) een paar snoeken te klatsen. Je zegt maar wanneer je er weer een beetje boven op bent;)) Dan kom ik je ophalen met de Archiekoets.
groetjes Archie

comment door sander @ 13 Oct 2007 11:51 pm

lekker,lekker,je hersteld sneller dan ze willenis een goed teken zeg ik altijd maar.sterke,dat je snel de oude fitte maar weer bent.