
Als Amsterdammer wordt je al jong geleerd dat alles buiten de stadsgrenzen boers is. De inwoners van andere grote steden zijn bij geboorte al bloedvijanden. En Rotterdammers spannen hier in de kroon. Andersom lijkt dat ook vaak zo te zijn. Maar dan word je volwassen en je hersencapaciteit neemt toe. En voor je het weet heb je bijna meer lol met “boeren”, “bloedhonden” en zelfs kakkerlakken, dan met je eigen soort!
Ik heb een zwak voor Rotterdam. Okee, het is een lelijke, grauwe stad maar het is tegelijkertijd ook weer bruut en stoer. En de mensen die er wonen zijn gewoon Amsterdammers met een grappig accent! De humor is hetzelfde, droog als ei-albumine. En dus toog ik vol goede moed vorige week richting het zuiden. Want daar onder de rook van Rotterdam had ik een visdate. Zeebaarzen met
Carl, roofvisspecialist van
Wout van Leeuwen!
Carl legt zich nu al 5 jaar toe op het vangen van zeebaarzen met kunstaas. En dat gaat hem verdraaid goed af. Ikzelf heb er precies eentje op mijn conto staan. Die ving ik een jaar of 10 gelee op Terschelling, in de branding met een zagertje. Het ding was 35cm of zo en dat is dus voor verbetering vatbaar.
Als ik rond 8.00 uur de file indraai bedenk ik me wat Carl me onlangs mailde…. De eerste paar plekken waar we het gaan proberen zijn half brak. En er wordt geregeld roofblei gevangen. Die ik heb ik dus nog niet op mijn lijstje, die dingen zwemmen gewoon niet of nauwelijks rond Mokum. Nu ja, behalve wat sprotjes bij IJburg. Het zou toch wel erg gaaf zijn als ik zo’n ding zou klatsen! Ruim anderhalf uur later tuf ik de straat van Carl in. Let’s rock!
Het Noordzeekanaal is een slootje vergeleken bij dit geweld!Na de begroeting lopen we een klein rondje. Carl laat zien in welke poldersloot hij vissen heeft geleerd. En dan gaan we. We gaan! We gaan vissen. We gaan vissen in één van die baggergrote sloten die R’dam rijk is! Vette sjit!
Pats! De nul is er af!Carl laat binnen 5 minuten zien waarom hij dé Roofvisspecialist is, hij vangt een mooie zeebaars op een plugje. Ik probeer van alles, shads, plugjes, ratelaars. Maar ik vang niks. “Ga daar maar even gooien”, “daar zou je nu wel eens een roofblei kunnen vangen”, tipt Carl mij. Een ASP-ie er op en gooien maar. Worp 47 is het raak!
”Mijn” eerste! 52cm…..Ik krijg een geweldige opneukerd. PANG! Ik glij zowat de rotsen af, wat een beuk. Een korte dril volgt en daar ligt-ie dan! Mijn eerste roofblei. Ik sta voor de zoveelste maal te spacen dit jaar. Het tij keert en we verkassen naar een haven. Niet zo’n seikerig plezierjachtgebeuren, neen, ik kan gewoon bijna de overkant niet zien! Het is allemaal zo bruut groot hier. Als ik hier in mijn eentje zou staan dan zou de moed me al lang in de vislaarzen gezonken zijn. Gelukkig heb ik Carl.
Geen stek voor oude mannen….Het is supermooi weer. We lopen in een T-shirtje en genieten van de natuur tussen de grote industrie. Mijn vismaat is met oppervlakte aas bezig. Misschien niet het meest effectieve aas maar wel een zeer gave manier van vissen. Ik verspeel al rap 2 plugjes en besluit ook maar te gaan “surfacen”…
Dit is een vis!De popper is makkelijk maar Carl vindt dat ik de Sammie er aan moet hangen. En dus doe ik dat. Ruim tweeëneenhalf uur later weet ik eindelijk dat leipe ding de juiste actie te geven. Carl heeft inmiddels als een stuk of 4/5 zeebaarzen van richting de 50cm geklatst. Als die Sammie dan eindelijk doet wat-ie moet doen krijg ik ook een hoop actie. Het ding wordt aangevallen, gemist, gevolgd, bedreigd, begromd, bekrasd. Maar geen enkele vis blijft hangen. Het boeit me niet, ik heb echt zoveel plezier!
Na 5 uur geglibber over spekgladde rotsen wordt het tijd voor een happie. Gelukkig wonen er in de regio Rotterdam ook een paar buitenlanders en dus zitten we even later in de lokale shoarmatent aan een bord saté. En ook P’vrindje van het eerste uur, Ed B., is van de partij! Erg tof.
Als het donker wordt, gaan we weer vissen. Ed gaat ook mee. Als we aankomen staat de wind goed en Carl vangt meteen de eerste zeebaars. Dan draait de wind en begint het vreselijk te plenzen. In 5 minuten ben ik doorweekt. Carl baalt van de gedraaide wind, de regen lijkt hem weinig te doen. Als het wat droger wordt gaan we toch weer casten. En dan eindelijk!
De eer gered!Op de valreep vang ik toch nog zo’n zeebaars. Niet de grootste maar ik ben er toch erg blij mee. De aanhouder wint, iedere keer weer! Carl pakt en passant nog wat vijftigers en dan is het bijna 23.00 en tijd om te kappen.
De laatste…..Bij Carl thuis drinken we een bakkie en rond middernacht taai ik naar huis. Wat een supergave dag! Ik heb me geen moment verveeld. Okee, mijn vangsten waren niet de beste maar ik heb wel een roofblei geklatst en ontzettend veel actie mee mogen maken. Een hoop geleerd! Carlos, ik vond het zeer leerzaam, bijzonder leuk, uitermate indrukwekkend en eigenlijk gewoon fokking gezellig! Thanks man! Dit was een 5-sterren dag!
PS: Check ook het verslag op
Roofvissen in NL….!!
PS2: Jutteren is Rotterdams voor kutklooien met je hengel wanneer je shadje vast zit.... Op en neer rossen, links rechts slaan, trekken en doen. Effe Jutteren dus.....