
En zo is dat maar net! De afgelopen tijd heb ik eigenlijk alleen maar op roofvis gejaagd. Met succes. Maar nu de dagen weer korter worden, de Peppies langzaam verdwijnen aan de waterkant, er slechts nog hier en daar een verdwaalde bivvy staat, de buiken van de karpervrienden weer groeien, is bij mij een knopje om. Terug op het nest!
Het is maanden geleden dat ik echt iets serieus ondernam op karpergebied. Na de afgelopen demodag wist ik het opeens weer. Ik wist dat ik moest gaan karperen. Voeren, vissen en vooral vangen. Aldus begon ik afgelopen maandag al meteen met het bevoeren van een prachtig water. Een water met potentie. En gisteren, na 4 dagen van een kilootje WinterConcept gedumpt te hebben, was het zover. Om 13.15 zat ik paraat.
Heerlijk! Ik heb besloten om, voor mijn doen, lang door te vissen. In ieder geval tot in het donker. Noodles en kokend water, de laatste Spiegelmagazine, een pot koffie en een halfje wijn complementeren de 8 pompoen-bruine boterhammen met ouwe kaas, salami, peper-paté en gestampte muisjes (niet allemaal op hetzelfde sneetje hoor!). Pappie is klaar, laat de rust maar komen!
Ik krijg een belletje. Gezellig! Na tweeënhalf uur blanken is die afleiding meer dan welkom. Tien minuten in het gesprek….. Een volle fluiter op links. De telefoon is nieuw en best wel duur, dus i.p.v. de standaard zwiep richting vistas, vlij ik het apparaat netjes op de stoel en spurt mij richting onheil…..
Een fantastisch begin!De vis is reeds zichzelf aan het drillen in een bos wier… En dat betekent dat ik door het struikgewas moet klauteren om enigszins in de buurt te komen. Eenmaal ter plekke mis ik het net. Das logisch want dat ligt 30 meter naar rechts in kamp Rolo. Damn! De spoel open en terugrennen dan maar…. Zwaar zwetend kom ik terug en tot mijn verrassing ligt de vis nog op de zelfde plek in het wier. Maar ik kan er niet bij, de schepnetsteel is te kort! Schoenen uit. De eerste stap is koud, de tweede verfrissend. Maar de vis is van mij en met 11kg een perfecte start van het najaar!
Ik besluit via mijn nieuwe gsm, een Omnia, wat updatjes te plaatsen, links en rechts. Ik vermaak me kostelijk. Zeker als een ruim uurtje na de eerste er weer een rig vertrekt. Deze keer is het duidelijk een wat zwakkere broeder maar daarom niet minder gewenst.
Bochelschuppie! 15 pond.En dan wordt het donker en het halfje wijn mag open om de restjes noodlesoup weg te spoelen. Het is helemaal niet koud. Afgezien van de regio onder de knieën, is alles warm en droog. Een uurtje in het donker is het wederom raak. “Goed bezig jochie”, mompel ik tegen mezelf als het net onder schub nummertje drie gaat….
Lekker dik alweer, 17 pondjes….De vissen staan allemaal mooi strak in het vel. Dat stemt me blijmoedig. Juist als ik besluit om op te ruimen is het wederom een Fox die mijn concentratie op iets anders doet vestigen. Gelukkig weet ik deze vis te verspelen…. Een quattrick scoren tijdens de eerste sessie zou immers wat al te mal zijn geweest…. Een uurtje later ben ik thuis. Heerlijk rozig en stinkend als een ranzig zwijn! Yes, ik ben weer terug op het nest!