Afgelopen dinsdag deed ik karperverslag. Daarin verhaalde ik over een “oude” vismaat die na afwezigheid van 2 jaar plots weer in de picture is. Behalve dat ik altijd met ontzettend veel plezier met deze boy heb gevist, heeft hij me ook altijd (onbewust?) geprikkeld in mijn individuele visserij. Hij is terug en ik merk bijna onmiddellijk dat ik bereid ben om meer te doen en dat levert zowaar “instant” succes op (daarover in een volgend verslag…) In onderstaand verslag gebeuren dingen die ik echt zo gemist heb! Read on….

Twee jaar gelee. Hij, jong en frivool. Ik, oud en sikkeneurig. Nu. Dankzij het Peuterfonds (!!!) kom ik weer in contact. We drinken een biertje. Ik ben milder geworden en hij een man. Het is beter zo. We smeden plannen en bestellen er nog eentje. Voor ik het weet draaien we bijna 30kg boilies. De pijlen staan gericht op gezwijnte en ik heb weer plezier in het karperen. We testen de SCL-bal en die lijkt okee, 8kg schub na een avondje voeren (verslag afgelopen dinsdag).

Voor het grote project dat we hebben bedacht, hebben we minimaal 50kg ballen nodig. Dat betekent dus dat we nog een keer moeten gaan draaien. Maar dan kom ik in contact met een boilieboer. Hij biedt mij een zak van 29kg (!!!) freezerbaits aan. Of ik die even wil testen! Nu, dat wil ik wel! Aldus wordt dezelfde sloot bevoerd met deze nieuwe ballen en wederom is het 4.00 uur als mijn wekkertje afloopt.

Ole is er al. En kijkt sipjes. Als ik het water check dan betrekt ook mijn bekkie. Overal zien we voer liggen. Dat is niet goed! We vissen 3 uurtjes maar het lijkt wel of de vis de plek mijdt. De ballen ruiken raar. Beetje chemisch, beetje schoonmaakmiddel-achtig…. Mmmm. Overleg dus. We besluiten naar het makkelijkste water te gaan dat we kennen, het Schubbenhol dus. Als het daar niet lukt dan kan die zak freezers gerust de container in. Instant ving ik nimmer minder dan 3 vissen in 5 uur (standaardtijd voor een P’sessie) op het Hol…

Aangekomen. Alles scherp. De omstandigheden zijn perfect, de wind staat op het water en dat is altijd goed. En overal aast vis, bellenplakaten, stofwolken, slurpers. Maar na 3 uur is het net nog steeds droog. Wat is er met die ballen aan de hand? Dit is echt niet normaal. Ik wandel een stukje en vind een mooi vuilhoekje met veel, aan het oppervlak, azende vissen. Even korsten. Ik jat een broodje van Ole en knip het vastloodsysteem van een hengel. Wat spannend! Tien minuten later staat de stok krom.


Korstvisje…..
Het is een piepklein visje maar o zo welkom. Ole probeert het ook maar hij heeft pech. We besluiten te nokken, het is mooi geweest. De gratis freezers zijn kut en mogen de gracht in, misschien dat ze daar werken? Wel jammer want hoe vaak krijg je zo’n zak? De scooters worden beladen en we tuffen naar huis. Maar dan wordt het opeens echt leuk, het wordt opeens zoals het altijd was. Spontaan en succesvol! Ole’s scooter gaat stuk!

De snorscooter van de boy geeft de geest. Geen compressie meer. De bougie zit niet goed vast, ik rommel wat en het ding draait weer. We staan naast een minislootje. Een soortement van flinke greppel. Net als we weg willen rijden zegt Ole: “Kijk!” Ik kijk en zie wat hij ziet…. Beweging in het water! Oepsie!

Afstappen dus. En jawel, 5 karpers hangen rond in het water dat nog geen 40cm diep is. Twee ukkies, twee van een pondje of 14 en een iets grotere…. Foudraal open, korsthengel in elkaar, vissen! Onder in mijn tas vind ik een ouwe boterham, iets van worst zit er op. Nog maar een paar weken aan het rotten dus feitelijk best vers…. Een stenige korst gaat aan het haakje en Ole gaat jagen, ik geniet op afstand. Bam!

Echt lang duurt het niet want na 5 minuten heeft hij een schubbejak weten te verleiden, lekker…. De “sloot” kolkt en het riet wordt zwart van de opspattende modder, het is bijna idioot wat hier gebeurt! Maar het kan nog idioter!! Ik steek braaf het net in het zwarte modderwater. De vis gaat het net in en ik licht het zootje…. Watdefuk?


Dit verzin je niet!
“Er zitten er twee in man!”, roep ik verbaasd uit. En inderdaad, een loyale soortgenoot is met de gehaakte vis meegezwommen en is ook het haasje. We lachen ons een P’fondspetje! Het kleintje dat meegezwommen is, heeft een bijzonder uiterlijk. Het is wel een karpertje maar ziet er apart uit, wel check de foto zelf maar.

Inderdaad. Het initiatiefvolle karperen is weer begonnen en daar ben ik zeer tevree mee. Die malle Ole met zijn fratsen zit op mijn klatsfrequentie en dat heb ik zo gemist…. Lees deze willekeurige verslagen uit 2006 nog maar eens: Sprietje, Grachtenaal, 18 kilootjes!.

En herinner je deze nog? Ode aan Ole, deel 1 en Ode aan Ole, deel 2.

Ciao!

7 Commentaren

comment door Tsak @ 21 Jun 2009 02:36 pm

Life's a bitch and life's wunderfull! Tis maar net wat we zelf kiezen en wat we er zelf van maken. Een goed doel, een paar biertjes, mooie plannen en nog wat biertjes. Echte vriendschappen doorstaan buien en stormen.. ook die waaien weer over en gaan uiteindelijk liggen. Hoe je omgaat met de schade die de storm achterlaat is een ander verhaal. Het plan met de gedoneerde ballen heeft gefaald, maar de gevangen vissen zijn er niet minder mooi om. Sterker nog, misschien wel mooier vanwege de manier waarop ze gevangen zijn.

Dat smaakt naar meer, keep it coming gentlemen!

comment door Sergei @ 21 Jun 2009 04:14 pm

Het leven is weer gooeeeedddd!!!!!

comment door Andre @ 22 Jun 2009 10:53 am

Tof gap dat gappie Ole weer op de peuter proppen is gekomen....En meteen weer die keiharde KLIK ;-p
Dat wordt weer genieten van super avonturen en klets sessie,s voor jou en de boy.

Staat Ole zeer goed die mooie PF pet ;-p

comment door ken @ 22 Jun 2009 04:39 pm

Whahaha, goed verhaal man! Lache om die ole zn kanus weer eens te zien, zou hem bijna niet herkennen ;-)

comment door EHT @ 23 Jun 2009 12:51 am

Goed om jullie weer samen te zien, mannen!

comment door Ben @ 23 Jun 2009 07:46 am

Oude liefde roest niet !!!!!

comment door Ronald @ 23 Jun 2009 09:19 am

Top dat de "boy" weer back in town is. Zoals vanouds altijd gezellig en er worden weer lekkere vissen gekletst.

Gr,
Ronald
de Visbank Amsterdam