
Zomersnoeken is niet mijn ding. Dat is wel bekend. Maar dat komt ook omdat ik snoeken eigenlijk altijd refereer aan vissen op ondiep water. En dat vind ik nu eenmaal zieligjes in de zomer. Dat is natuurlijk raar, want snoeken kan je ook prima op diep water vangen. Diep water is koeler en dus hebben de vissen een betere overlevingskans na een heftige zomerdril. Als ik vorige week door Ben wordt uitgenodigd om te snoeken op megagroot water zeg ik dan ook volmondig JA!
100km rijden om een vis te vangen! Het mot niet gekker worden. 15 meter van mijn huis ligt een prima gracht! Magoe, af en toe eens de horizon verleggen werkt verfrissend en ik kan wel eventjes een weidse blik gebruiken. Onderweg vertelt Ben wat de scores zijn geweest van de afgelopen weken. Die liegen er niet om. En alles op klein aas. Aruku’s, Timbertigers, Bill Lewis-ratelaars…
Na een lastige lancering van de Carolina Skiff varen we de grote slok op. Waar in godsnaam te beginnen? We kiezen een rare “tuut” in het water en slepen er een keer of 8 doorheen. Niets. Een afwijkend hoekje trekt mijn aandacht, ook Ben is direct scherp. Slepen kan hier niet en dus “ankeren” we aan een rode boei. Dat mag niet maar is wel makkelijk. Ik besluit de kleine aasjes saai te vinden en ga jerken. De HotDick gaat niet diep maar is voldoende heftig in zijn actie om een snoek tot drie maal toe te laten happen. Pas bij de 4e worp hangt het beestje!
83cm grootwatervis…Wat een power! Ongeloveloos…. De Redington moet echt z’n best doen en de stok verdwijnt een heel stuk onderwater wanneer de vis onder de boot duikt. Maar alles lukt en we vissen verder. De HotDick doet het niet meer en ik besluit tot een zinkende Fatso. Bam! Op 3 meter wordt de dikke plug bruut gegrepen… Weer een tachtiger!
Terug….De stek lijkt op. En we verkassen naar een geultje van een metertje of 4 diep. Weer gaat de Fatso helemaal naar de bodem voordat ik begin te jerken. En weer is het vrijwel meteen bingo! Het is duidelijk mijn dag. Een hoge tachtiger is helemaal over de plug heen geschoven en daarvan maken we een foto.
Wat nou groot zo’n Fatso?Tijdens het onthaken gaat er het een en ander mis wat uiteindelijk resulteert in een dreg in Bens duim. Helemaal door en door, de boy houdt niet van half werk. Met de vis aan de andere dreg knip ik snel alles door met de grote kniptang en rot de vis terug. Ben heeft inmiddels de dregpunt doorgeduwd en ik mag het hele zooitje, inclusief weerhaak, uit zijn vlees trekken. De boot is rood van het bloed.
Na diverse oplapwerkzaamheden vervolgen wij onze weg. We slepen kilometers lang en pas als we een klein haventje naderen is het eindelijk raak voor Bennie Boy. Zijn Timber is gesnatched door een 70-er. Beter, die klotenul is er af!
Driftkopje…
Uitgespeeld…Ik vermaak me opperbest. Deze keer mag ik het eten verzorgen (normaal regelt Ben alles!!). Ik bak een lekker bami met koeloejoek en heb als toetje twee plakken rosbief die ik medium opbak! Smikkel. Wat een topdaggie. Ik zal niet zo heel snel weer de halve wereld gaan afreizen voor een snoekie maar dit was toch wel weer een hele mooie belevenis. Ben, voor de zoveelste keer, bedankt gap!