
Afgelopen woensdag. Ik heb een ontzettende drang om te vissen maar ik ben eigenlijk te moe om in beweging te komen. Ik bel Ole. Hij is nog moeier. Kut! Als hij nou fit was geweest had hij mij mooi kunnen overhalen! Wat nu? Ik peins een klein peinsje en frons daarbij zelfs tot tweemaal toe een wenkbrauw….. Fuk-a-koet, ik ga gewoon! Jippie!
In het laatste verslag was ik helemaal vergeten de naam van de plek te noemen. Zoals je weet krijgt iedere visstek een naam, deze naam heeft altijd iets te maken met de omgeving. De plek die Ollie en ik nu al twee weken bevoeren ligt aan een paadje dat vele mooie dames met dito borstjes ergens heen brengt…. Iets sportigs of zo. Aldus heet de plek vanaf heden “Het Tepelhof”. Duidelijke zaak. Afijn, ik ging vissen dus.
Ik voel aan mijn water dat het een mooie avond kan gaan worden. Alles klopt, alles ruikt goed. Er lopen zelfs wat meer meisjes langs dan normaal, een vuig teken. Om exact 20.56 uur liggen mijn twee hengels in. Aan de rigs natuurlijk een SCL…. Vier minuten later. Gekraak in de brandnetels! OLLIE!!!!
Wat gezellig! Na een week van 14 uur per dag werken heeft hij zijn moede lendenen toch naar de groene waterkant weten te slepen. Ik ben blij en hij ook. Even kort overleg. We besluiten dat twee hengels wel genoeg is en laten de boel de boel. Voorts vind ik dat het Ollies beurt is om te drillen mocht er onverhoopt een rig vertrekken. De laatste keer had ik de mooiste vissen en hij verdiend het simpelweg. 22.00 uur. Bonken op de linkertop, piepjes, trage run.
De vis is groot. Heel groot. Een paar seconden na het begin van de dril weet het monster de haak te lossen en……… Zwemt recht op ons af! Op een halve meter voor onze voeten zie we een brute vis met een rauwe plek op de flank. Wat nu gebeurt is onvoorstelbaar. Na een kort moment draait de vis om en zwemt terug naar de plek waar de rig lag, zakt naar de bodem en begint te azen! We zien bellen en we worden een beetje gek…… Snel alles weer in orde maken en bidden maar.
Een half uur later. De rechter knalt er vandoor. Een baggerharde fluiter. Ollie drilt voor de tweede keer en weer slaat het noodlot toe. Gloeiende, gloeiende, gloeiende! Dit is niet normaal, de boy heeft niegus, vette niegus. Er is maar één manier om van die niegus af te komen en dat is net zolang piepende hengels oppakken totdat het een keer lukt! Wel, nog geen 3 seconden nadat de rechterrig gelost wordt en terwijl hij nog staat binnen te draaien, is het game-on op links. Echt not dat ik die pakken ga en ik trek de geloste hengel uit zijn jatten. En Ollie? Ollie drilt. Ollie drilt de niegus away. Ver voorbij het paadje met mooie meiden, ver voorbij de horizon. Doegie niegus, tot nooit weerziens!
Wat en bof, wat een bof….. Effe lekker drillen op het Tepelhof!Mijn hemel. We zien het meteen, het is die met die rauwe plek, het is ‘m gewoon weer! Wat een sukkel, wat een fijne, lieve sukkel! Ik schep en gelukkig raak. We flippen. Even onthaken, zou het er eentje zijn? Het hangt er om, een drop-of-drondertje…. YES!!!!!!!!!!!!!!
15,2 kg schubzwijn!We zijn klaar. We willen feestvieren. We dansen en we zoenen. Op elkaars ongeschoren wangen en we springen tussen de brandnetels. Hoofdlampen schijnen over het water, dikke boeggolven verdwijnen, de veroorzakers met zich meenemend. Maar het boeit niet. We zijn klaar, we zijn zo lekker klaar! Jippie!