
Augustus is altijd een rare maand voor mij. Van vissen komt meestal niet veel. Behalve dat het vaak niet kan vanwege vakantie, ben ik ook niet zo genegen om serieuze dingen aan te pakken. Het is me simpelweg te druk aan het water. Laat mij maar een beetje aanklooien in mijn eentje….. Maar goed, de vakanties zijn weer voorbij en dus kan ik weer gaan klooien. Aldus een prettig P’verslagje over een prima klooisessietje op vertrouwd water.
Ruim 20 kilo’s verse SCL-ballen liggen bevroren te wachten op actie. De helft is van mij, de rest van Ollie. Het lijkt veel maar in feite is het ook zo weer op. Goed plannen luidt het devies. Geen stomme dingen doen, die ballen moeten vis opleveren. Ik rij naar het KKW en staar een uurtje naar rimpelig water, ik zie niet veel maar voel dat het tijd is. Tijd om te oogsten. Een voerplannetje dus.
Drie avonden voer ik een kilootje. Niet teveel. Ondertussen slaat het weer om. Van tropisch naar prettig woest. Ik vind het goed, helemaal goed. Vrijdagochtend. Om 5.00 uur loopt de wekker af. Een kakje, een bakje en een peukie later en ik wandel naar het oude, vertrouwde nest. 6.10 uur, ik lig in. Altijd lekker als de rig binnen het uur vertrekt! En dat gebeurt……..
Een prachtig spiegie van 8,5 kg…..Ik ben alweer blij. Natuurlijk had ik liever een varken geslacht maar dit is ook leuk. Een zwijn draait aan het oppervlak, die wil ik! Maar hij mij niet. Jammer. Dezelfde rig wordt binnen een uur nog een keer gegrepen, een rare dril volgt. Geen massa, wel snelheid……
Welkome bijvangst!Een malle zeelt van exact een halve meter heeft gemeend mijn 30mm bal te moeten bebeffen, rare jongens die zeelten! De groene gladjakker wordt gekiekt en mag even later weer zwemmen. De zon breekt door en ik geniet stiekem enorm.
Het leven is goed. Volle teugen, ik slurp de natuur om mij heen op en besef dat ik dit toch wel vreselijk gemist heb. De uren verdwijnen net als de zon. Ik besluit tot 14.00 te vissen en dan blij af te breken. Maar toch is daar nog steeds die hoop. Nog een run, nog een keer drillen, lekker! En verdraaid! Het gebeurt…… Een bak van een vis knalt pardoes het talud in en voor ik het weet is het over. Beetje zuur……
Een zwaan ziet het gebeuren en komt mij troosten. Ik voer mijn laatste broodje aan dit witte wonder en besef dat ik heerlijk heb geklooid. En dus breek ik af en dus ben ik blij. Ik kan het nog!