Na de succesvolle jacht op snoek nummer 30 afgelopen eerste Kerstdag was ik even klaar met vissen... Dat duurde niet lang want s'avonds belde Ole mij met de vraag of ik morgen (gisteren dus, hehehe) met hem mee wilde..... Hij wist een plek waar misschien wel een paar metersnoeken zouden kunnen wonen. Zoals iedere visser weet bestaan metersnoeken niet.... Waarom vang ik ze anders nooit.... hehe

Maar goed, de tips van Ole hadden in het verleden altijd 24-karaats gebleken dus liet ik mij overhalen tot een korte ochtendsessie. Op mijn scootertje tufden we naar de plek waar het zou moeten gebeuren... Het water stond bol van de kolken en het duurde dan ook niet lang tot ik de eerste aanbeet kreeg. PAF! Meteen een gierende slip en LOS...... Jakkes, wat jammer nou. Met mijn tandemspinner liep ik het kantje af en deed hard mijn best om nog een vis te verleiden tot een aanbeet. Precies toen ik aan de overkant was had Ole er één aanhangen. Ik kon de vis goed zien en het ging om een negentiger, okee dan! Terwijl ik terugrende om te helpen drilde Ole de snoek, twee minuten later was het afgelopen. Vis op de kant? Neen, weer LOS. Fukaduk!

Ik besloot tot een plug en Ole bleef driftig spinneren. We zouden om 10.30 nokken. Het was inmiddels 10.45. Weer stond ik aan de overkant. Ole riep dat we moesten stoppen want hij had een afspraak om 12.00 uur. Nog een paar keer gooien dan. Heeee, iedere keer als ik mijn plug binnendraaide was er een volger van een baars! Mooie vis, 30+ cm. Ik riep Ole: "Hee Ollie, moet je kijken man, mooie baars hiero, joh"! RAM, een aanbeet... "Hee, ik heb er eentje aan", riep ik blij. Tering, dit is geen baars, dit is snoek en een dikke ook! "Moet ik komen"? riep Ollie.... "Dat lijkt me handig, ouwe", schreeuwde ik terug. Toen hij twee minuten later naast mij stond had ik de vis nog steeds niet gezien.... Wel scheurde er onder water iets telkens 10, 20 meter lijn door mijn slip. toen was daar de buik. De buik was wit, de buik was vet, de buik was lomp groot kortom een lekkere buik, hehehe.

"Dat is vast een negentiger", gilde ik het uit. "JAAAAA", riep ook Ollie totally blij! Het net, het net, waar is het fukking net? Het netje ging te water en na nog eens 5 minuten pompen wist ik de kop van de vis het net in te loodsen. De helft stak er nog uit maar dat deerde niet. "Tjeezis, das een meter man", stamelde Ollie, "Krijg nou tieten"! Terwijl ik tieten kreeg liepen we naar een nat stukje gras en deponeerden alles. Eerst maar eens meten.... 80, 90, 100, 110, 111, 112, 113.....113!!! HONDERDDERTIEN oudhollandse, volvette, zwaarbevochten centimeters!!!!!

Nadat ik de meeste zenuwen onder bedwang had kon er begonnen worden met het onthaakritueel. Welnu, dat was een eitje want de vis spuugde de kleine Belzer min of meer uit... Nu dan de kieuwgreep. Mmmm, wel grote tanden.... Het bleek echter verbazingwekkend eenvoudig, eigenlijk veel makkelijker dan bij een snoekje van 60cm of zo. Zoveel ruimte, ik kon mijn hele hand er gemakkelijk in kwijt, maar dat sloeg natuurlijk nergens op en dus deed ik dat ook maar niet. Ole kiekte er vrolijk op los. Die nare plek op haar bek was een oude wond. De vis was behoorlijk zwaar, zeker 25 pond en wellicht nog zwaarder (weet ik eigenlijk wel zeker maar helaas had ik geen unster bij me...). Nu was het zaak om de vis weer het water in te krijgen. Na een kwart minuutje reanimeren klapte tante Esox met haar staart en verdween in de koele diepte.

Op de terugweg naar huis, op de scooter, werd er hard en vals gezongen, hehehe. Het repertoire varieerde van "We are the champions" tot "Heb je even voor mij". Kortom Ole "Wonderboy" (de gouwe tipper) en De Peuter waren zeer tevreden. Verbaasde weggebruikers moeten zeker gedacht hebben dat we zojuist een pondje coke weggesnoven hadden. Lekker belangrijk..!!! JIPPIE!!

En dan nu een kalkoen bakken... Doegie!